قانون بیمه مرکزی ایران و بیمه گری

قانون بیمه مرکزی ایران و بیمه گری

قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری

مصوب ۱۳۵۰/۳/۳۰ با اصلاحات بعدی

بخش اول – بیمه مرکزی ایران

قسمت اول – تشکیل و موضوع :

ماده ۱ –

به منظور تنظیم و تعمیم و هدایت امر بیمه در ایران و حمایت بیمه گذاران و بیمه شدگان و

صاحبان حقوق آنها همچنین به منظور اعمال نظارت دولت براین فعا لیت مؤسسه ای به نام

بیمه مرکزی ایران طبق مقررات این قانون به صورت شرکت سهامی تأسیس می گردد.

ماده ۲-

سرمایه بیمه مرکزی ایران پانصد میلیون ریال است که به پنجاه سهم ده میلیون ریالی بانام تقسیم می شود

و تمامی آن متعلق به دولت و غیر قابل انتقال است

و افزایش آن با تصویب مجمع عمومی امکان پذیر است .

مبلغ مزبور از محل اندوخته های شرکت سهامی بیمه ایران تأمین خواهد شد.

ماده ۳-

مرکز اصلی بیمه مرکزی ایران تهران است

و بیمه مرکزی ایران می تواند در هرجا که لازم بداند به شرکت سهامی بیمه ایران نمایندگی بدهد.

ماده ۴-

بیمه مرکزی ایران تابع قوانین و مقررات عمومی مربوط به دولت و دستگاههایی که با سرمایه دولت تشکیل شده اند نمی باشد

مگر آنکه در قانون مربوط صراحتأ از بیمه مرکزی ایران نام برده شده باشد

ولی نسبت به مواردی که در این قانون پیش بینی نشده باشد بیمه مرکزی ایران تابع قانون تجارت است .

قسمت دوم – وظایف و اختیارات :

ماده ۵-

بیمه مرکزی ایران دارای وظایف و اختیارات زیر است :

۱- تهیه آیین نامه ها و مقرراتی که برای حسن اجرای امر بیمه در ایران لازم باشد با توجه به مفاد این قانون.

۲- تهیه اطلاعات لازم از فعالیتهای کلیه مؤسسات بیمه که در ایران کار می کنند .

۳- انجام بیمه های اتکایی اجباری .

راجع به بیمه اتکایی به تصویبنامه ۳۱/۴/۱۳۶۶ بنا به پیشنهاد شماره ۱۶۸۴۹ مورخ ۲۵/۶/۱۳۶۵ وزارت امور اقتصادی و دارایی در خصوص بیمه اتکایی تصویب نمودند:

الف- کلیه شرکتهای بیمه ایرانی موظفند انجام کلیه امور واگذاری اتکایی مازاد بر توان نگهداری خود را

ضمن رعایت کلیه قوانین و مقررات مربوط و پس از انجام اتکایی فیمابین از اول سال ۱۳۶۶ نزد بیمه مرکزی ایران واگذار نمایند.

ب – بیمه مرکزی ایران مکلف است مازاد توان نگهداری خود و شرکتهای بیمه را در حساب جداگانه

تحت عنوان ” حساب صندوق ملی اتکا ” به تفکیک هر رشته بیمه نگهداری نماید.

ج- بیمه مرکزی ایران می تواند برای حساب صندوق ملی اتکایی با توجه به نیاز پوششهای اتکایی برای رشته های

هواپیما ، کشتی ، آتش سوزی و باربری و مهندسی (مقاطعه کاری و نصب )

با رعایت واگذاری قبولی متقابل اقدام به تحصیل پوشش اتکایی از بیمه گران بین المللی

و ترجیحأ کشورهای اسلامی و در حال توسعه بنماید.

۴- قبول بیمه های اتکایی اختیاری از مؤسسات داخلی یا خارجی .

۵- واگذاری بیمه های اتکایی به مؤسسات داخلی یا خارجی در هر مورد که مقتضی باشد.

۶- اداره صندوق تأمین خسارتهای بدنی و تنظیم آیین نامه آن ، موضوع ماده (۱۰) قانون بیمه اجباری مسئوولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی در مقابل شخص ثالث مصوب دی ماه ۱۳۴۷ .

۷- ارشاد و هدایت و نظارت بر مؤسسات بیمه و حمایت از آنها در جهت حفظ سلامت بازار بیمه و تنظیم امور نمایندگی و دلالی بیمه و نظارت بر اموربیمه اتکایی و جلوگیری از رقابتهای مکارانه و ناسالم .

تبصره – بیمه مرکزی ایران ملزم به حفظ اسرار مؤسساتی است که به موجب این قانون حق نظارت بر آنها را دارامی باشد و به هیچ وجه نباید از اطلاعاتی که در جهت اجرای این قانون به دست می آورد جز در مواردی که قانون معین می نماید استفاده کند.

قسمت سوم – ارکان بیمه مرکزی ایران :

ماده ۶-

بیمه مرکزی ایران دارای ارکان زیراست :

۱- مجمع عمومی .

۲- شورای عالی بیمه .

۳- هیأت عامل .

۴- بازرسان .

فصل اول – مجمع عمومی

ماده ۷-

مجمع عمومی بیمه مرکزی ایران مرکب است از وزیرامور اقتصادی و دارایی، وزیر بازرگانی

، وزیر کارو اموراجتماعی ، هیأ ت عامل و بازرسان بدون داشتن حق رأی در جلسه شرکت خواهند کرد.

ماده ۸-

مجمع عمومی عادی به دعوت رئیس کل بیمه مرکزی ایران سالی یک مرتبه حداکثر تا پایان شهریورماه تشکیل می شود.

مجمع عمومی فوق العاده به دعوت رئیس کل بیمه مرکزی ایران و یا به پیشنهاد هریک ازاعضای مجمع عمومی تشکیل خواهد شد.

رئیس کل بیمه مرکزی ایران موظف است ظرف ده روز پس از دریافت پیشنهاد تشکیل جلسه مجمع عمومی را کتبأ دعوت کند.

در دعوتنامه دستور جلسه ، روز و ساعت و محل انعقاد جلسه ذکر خواهد شد.

هیچ موضوعی را نمی توان در مجمع عمومی عادی یا فوق العاده مطرح کرد مگر آنکه قبلا جزو دستور قرارداده شده باشد.

ماده ۹-

وظایف مجمع عمومی به شرح زیر است :

الف – تعیین خط مشی کلی .

ب – رسیدگی و اظهار نظر نسبت به گزارش سالانه رئیس کل بیمه مرکزی ایران .

ج- رسیدگی و تصویب بودجه و ترازنامه و حساب سود وزیان و ترتیب تقسیم سود.

د- تصویب سازمان و آیین نامه های مالی و اداری بیمه مرکزی ایران .

ه- تصویب مقررات استخدامی با رعایت بند ” پ ” ماده (۲) قانون استخدام کشوری .

و- انتخاب بازرسان .

ز- تعیین حقوق رئیس کل و اعضای هیأت عامل و حق الزحمه بازرسان .

ح – تصمیم نسبت به هر موضوعی که از طرف رئیس کل بیمه مرکزی ایران جزو دستور قرارداده شده باشد.

فصل دوم – شورای عالی بیمه

ماده ۱۰-

شورای عالی بیمه از اشخاص زیر تشکیل می شود:

۱- رئیس کل بیمه مرکزی ایران.

۲- معاون وزارت اموراقتصادی و دارایی.

۳- معاون وزارت بازرگانی .

۴- معاون وزارت کارواموراجتماعی.

۵- معاون وزارت جهاد کشاورزی.

۶-رئیس شرکت سهامی بیمه ایران .

۷-مدیرعامل یکی از مؤسسات بیمه به انتخاب سندیکای بیمه گران ایران.

۸-یک نفر کارشناس امور حقوقی به انتخاب مجمع عمومی .

۹-یک نفر کارشناس دراموربیمه به انتخاب مجمع عمومی .

۱۰- یک نفر مطلع در امور بیمه به انتخاب رئیس اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران.

تبصره –

اعضای شورای عالی بیمه موضوع بندهای (۷،۸،۹،۱۰) برای مدت سه سال انتخاب می شوند و انتخاب مجدد آنان بلامانع است .

ماده ۱۱-

ریاست شورای عالی بیمه بدون شرکت در اخذ رأی با رئیس کل بیمه مرکزی ایران ودرغیاب او با قائم مقام او خواهد بود.

ماده ۱۲-

اعضای شورای عالی بیمه قبل از شروع به کار باید در مجمع عمومی سوگند یاد کنند که

در انجام وظایف شورای عالی بیمه نهایت دقت ومراقبت را مبذول دارند

و کلیه تصمیمات خودرابه صلاح کشور اتخاذ نمایند و اسرار شورای عالی بیمه را حفظ کنند.

ماده ۱۳-

جلسات شورای عالی بیمه حداقل ماهی یکبار به دعوت رئیس شورای عالی بیمه تشکیل خواهد شد

ودرصورتی که حداقل چهارنفر از اعضای شورای عالی بیمه کتبأ تقاضای تشکیل جلسه را بنماید

رئیس شورای عالی بیمه موظف است ظرف یک هفته اعضای شورای عالی را برای تشکیل جلسه دعوت کند.

ماده ۱۴-

جلسه شورای عالی بیمه با حضور حداقل شش نفر از اعضا رسمیت می یابد

و تصمیمات با اکثریت پنج رأی حاضر در جلسه رسمی معتبروقابل اجرا است .

هنگام رسیدگی و اخذ رأی نسبت به مؤسسه بیمه ای که یکی از اعضای شورای عالی به نحوی در آن سهیم است آن عضو دررأی شرکت نخواهد کرد.

ماده ۱۵-

صورتجلسات مذاکرات شورای عالی بیمه در دفتری ثبت و به امضای رئیس شورای عالی بیمه رسیده

و در بیمه مرکزی ایران نگهداری می شود.

ماده ۱۶-

شورای عالی بیمه دارای دبیرخانه ای خواهد بود که سازمان آن را شورای عالی بیمه تصویب خواهد کرد،

رئیس و کارکنان دبیرخانه از بین کارکنان بیمه مرکزی ایران انتخاب می شوند.

ماده ۱۷-

وظایف شورای عالی بیمه به شرح زیراست :

۱- رسیدگی و اظهار نظرنسبت به صدور پروانه تأسیس یا لغو پروانه مؤسسات بیمه طبق مقررات این قانون و پیشنهاد آن به مجمع عمومی .

۲- تصویب نمونه ترازنامه که باید مورد استفاده مؤسسات بیمه قرارگیرد.

۳- تعیین انواع معاملات بیمه و شرایط عمومی بیمه نامه های و نظارت برا مور بیمه های اتکایی .

۴- تعیین میزان کارمزد و حق بیمه مربوط به رشته های مختلف بیمه مستقیم .

۵- تصویب آیین نامه های لازم برای هدایت امربیمه وفعالیت مؤسسات بیمه .

۶- رسیدگی و اظهار نظر نسبت به گزارش بیمه مرکزی ایران درباره عملیات و

فعالیتهای مؤسسات بیمه در ایران که حداقل هرشش ماه یکبار باید تسلیم شود.

۷- اظهار نظر درباره هرگونه پیشنهاد که ازطرف رئیس شورای عالی بیمه به آن ارجاع میشود.

۸ – انجام سایر وظایفی که این قانون برای آن تعیین نموده است .

فصل سوم – هیأت عامل

ماده ۱۸-

هیأت عامل بیمه مرکزی ایران مرکب از رئیس کل و قائم مقام رئیس کل و معاونان بیمه مرکزی ایران خواهد بود.

ماده ۱۹-

رئیس کل بیمه مرکزی ایران وقائم مقام او به پیشنهاد وزیر اموراقتصادی و دارایی و تصویب هیأت وزیران

و معاونان بیمه مرکزی ایران به پیشنهاد رئیس کل بیمه مرکزی ایران و موافقت وزیراموراقتصادی

و دارایی به موجب تصویبنامه هیأت وزیران منصوب می شوند.

ماده ۲۰-

رئیس کل و قائم مقام رئیس کل بیمه مرکزی ایران برای مدت چهارسال منصوب می شوند و انتصاب مجدد آنان بلامانع است .

ماده ۲۱-

رئیس کل بیمه مرکزی ایران بالاترین مقام اجرایی و اداری بیمه مرکزی ایران می باشد.

ماده۲۲-

وظایف و اختیارات رئیس کل بیمه مرکزی ایران به شرح زیر است :

الف- نظارت در اجرای این قانون و آیین نامه های مربوط به آن .

ب – نمایندگی بیمه مرکزی ایران ، در مقابل اشخاص و مؤسسات دولتی یا خصوصی و دادگاهها و سایر مراجع قضایی و غیر قضایی

با حق توکیل و سازش اختیارات مندرج در ماده( ۳۵) قانون آیین دادرسی مدنی .

ج- تفویض قسمتی از اختیارات خود وحق امضا به قائم مقام و یا معاونان و یا رؤسا یا کارمندان و تعیین وظایف آنان .

د- تقدیم گزارش وضع حسابها و امور بیمه مرکزی ایران به مجمع عمومی .

ه – تقدیم گزارش عملیات و فعالیتهای مؤسسات بیمه در ایران به شورای عالی بیمه .

ماده ۲۳-

در غیاب رئیس کل بیمه مرکزی ایران قائم مقام رئیس کل دارای کلیه اختیارات و وظایف قانونی او خواهد بود.

فصل چهارم – بازرسان

ماده ۲۴-

بیمه مرکزی ایران دارای دو نفر بارزس که اطلاعات وتجارب کافی در امور بیمه و حسابداری داشته باشند خواهد بود

که یک نفر از آنان از طرف وزیرامور اقتصادی و دارایی و دیگری از طرف وزیر بازرگانی پیشنهاد

و با تصویب مجمع عمومی برای یک سال تعیین خواهند شد انتخاب مجدد بارزسان بلامانع است .

ماده ۲۵-

بازرسان حق دارند هر گونه اطلاعی را از بیمه مرکزی ایران بخواهند ولی حق دخالت مستقیم در امور بیمه مرکزی ایران را ندارند.

رسیدگی به ترازنامه سالانه وظیفه اصلی بازرسان می باشد

ترازنامه بیمه مرکزی ایران یک ماه قبل از تشکیل مجمع عمومی تسلیم بازرسان خواهد شد

تا گزارش درباره آن تهیه و ضمن اظهار نظر به مجمع عمومی تسلیم کنند.

قسمت چهارم – مقررات مختلف :

ماده ۲۶-

رئیس کل و سایر اعضای هیأت عامل در مدت تصدی خود نمی توانند عضویت شرکتها ومؤسسات بازرگانی را قبول نمایند

و یا در سایر دستگاههای دولتی یا ملی سمتی داشته باشند.

تبصره –

تدریس در دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی و قبول سمتهای غیر موظف در مؤسسات خیریه و اجتماعی و آموزشی بلامانع است .

ماده ۲۷-

اسناد مالی و اوراق بهادار و چکهای بیمه مرکزی ایران با دو امضا معتبر خواهد بود.

ماده ۲۸ –

بیمه مرکزی ایران مجاز خواهد بود که موجودیهای نقدی خود را به صورت حساب جاری و یا سپرده نزد بانک بیمه ایران نگاهداری نماید.

یا براساس بودجه مصوب از محل سرمایه و ذخایر و اندخته های خود و صندوق تأمین خسارتهای بدنی تا مبلغ یکصد میلیون ریال

در هر سال با تصویب هیأت عامل و مازاد برآن با تصویب مجمع عمومی به هرنوع عملیات دیگر از جمله

خرید سهام و مشارکت در بانکها و شرکتهای دیگر با حق فروش

و انتقال آنها که برای توسعه و پیشرفت وظایف بیمه مرکزی ضروری یا مفید باشد مبادرت نماید.

نکته : بانک بیمه ایران در بانک ملت ادغام گردیده است .

ماده ۲۹-

اعضای شورای عالی بیمه و مشاورین و اعضای اداری و شورای عالی بیمه

و افرادی که شورای عالی بیمه در اجرای وظایف خود به آنها مراجعه می کند

و رئیس کل و سایر اعضای هیأت عامل و بازرسان و کلیه کارکنان بیمه مرکزی ایران

باید از افشای اطلاعات محرمانه ای که در اجرای وظایف محوله به دست می آورند خودداری نمایند

والا مشمول مقررات ماده (۵۸۲) قانون مجازات اسلامی خواهند بود.

ماده ۳۰-

شرکت سهامی بیمه ایران عملیات خود را جز آنچه به موجب بندهای۱و۲و۳و۶و۷ ماده (۵) این قانون

جزء وظایف و اختیارات بیمه مرکزی ایران قرار داده شده است برطبق اساسنامه خود ادامه خواهد داد.

وزارتخانه ها و مؤسسات و شرکتهای دولتی و شهرداریها و هر مؤسسه دیگری که اکثریت سرمایه آن متعلق به دولت یا سازمانهای مزبور می باشد

و یا تحت نظر دولت و یا سازمانهای مزبور اداره می شوند موظفند بیمه های خود را منحصرأ در شرکت سهامی بیمه ایران انجام دهند .

این حکم شامل شرکت ملی نفت ایران ، شرکت ملی فولاد ، شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران ،

بانک مرکزی ایران ، بانک ملی ایران ، سازمان مرکزی گسترش و نوسازی صنایع ایران و بانک توسعه کشاورزی خواهد بود

مگر آنکه مجمع عمومی هریک از این مؤسسات نسبت به بیمه آنها تصمیم دیگری اتخاذ نماید.

تبصره –

دولت مکلف است ظرف چهار ماه از تاریخ تصویب این قانون اساسنامه جدید شرکت مزبور را

برای تصویب کمیسیونهای دارایی و استخدام مجلسین تقدیم کند.
بخش دوم – بیمه گری

قسمت اول – مؤسسات بیمه

فصل اول – کلیات

ماده ۳۱-

عملیات بیمه در ایران به وسیله شرکتهای سهامی عام ایرانی که کلیه سهام آنها با نام بوده

و با رعایت این قانون و طبق قانون تجارت به ثبت رسیده باشند انجام خواهد گرفت .

تبصره ۱- فعالیت مؤسسات بیمه خارجی مشمول مقررات فصل چهارم این قانون خواهد بود.

تبصره ۲- تشخیص فعالیتهای که به آن عملیات بیمه اطلاق می شود با شورای عالی بیمه خواهد بود.

ماده ۳۲- تعداد سهامداران یک مؤسسه بیمه ایرانی نباید کمتر از ده شخص حقیقی یا حقوقی باشد.

ماده ۳۳- هر شخص حقیقی یا حقوقی نمی تواند بیش از ۲۰% سهام یک مؤسسه بیمه ایرانی را دارا باشد.

نصاب ۲۰% شامل اقارب نسبی و سببی درجه یک از طبقه اول صاحب سهم نیز خواهد بود.

ماده ۳۴- احکام مواد ۳۱و ۳۲و ۳۳ شامل مؤسسات بیمه ای که صاحب سهم آن دولت یا بنیاد علوی است نمی شود.

نکته : نام بنیاد یاد شده بعد از انقلاب از بنیاد پهلوی به بنیاد علوی تغییر یافته است .

ماده ۳۵- واگذاری سهام مؤسسات بیمه ایرانی غیردولتی به اشخاص حقیقی یا حقوقی تبعه خارج تا ۲۰% با موافقت بیمه مرکزی ایران مجاز است

و بیش از آن موکول به پیشنهاد بیمه مرکزی ایران و تأیید شورای عالی بیمه و تصویب هیئت وزیران خواهد بود

در مورد اخیر انتقال سود سهام سهامداران خارجی در هرسال نباید از ۱۲% مجموع سرمایه پرداخت شده

وسود انتقال نیافته سالهای قبل تجاوز کند.

تبصره –

انتقال سهام مؤسسات بیمه ایرانی به دولتهای خارجی یا انتقال بیش از ۴۹% سهام آنها به اشخاص حقیقی یا حقوقی مطلقأ ممنوع است

انتقال سهام بین سهامداران اتباع خارجی باید با موافقت قبلی بیمه مرکزی ایران صورت گیرد.

ماده ۳۶-

مؤسسات بیمه ایرانی با سرمایه حداقل یکصد میلیون ریال تشکیل می شود که باید ۵۰% آن نقدأ پرداخت شده باشد

میزان ودیعه ای که عند الاقتضا برای هریک از رشته های بیمه در نظر گرفته خواهد شد

در آیین نامه ای که از طرف بیمه مرکزی ایران تهیه و به تصویب شورای عالی بیمه می رسد تعیین خواهد شد.

ماده ۳۷-

ثبت هر مؤسسه بیمه در ایران موکول به ارائه پروانه تأسیس که از طرف بیمه مرکزی ایران صادر می شود خواهد بود

همچنین ثبت هرگونه تغییرات بعدی در اساسنامه و میزان سرمایه و سهام مؤسسات بیمه ای که به ثبت رسیده باشند

موکول به ارائه موافقت بیمه مرکزی ایران می باشد.

فصل دوم – صدور پروانه

ماده ۳۸-

برای انجام عملیات بیمه در تمام رشته ها یا رشته ای معین باید قبلأ طبق مقررات این فصل از بیمه مرکزی ایران پروانه تحصیل گردد

برای تحصیل پروانه مذکور متقاضی باید مدارک و اطلاعات زیر را به بیمه مرکزی ایران تسلیم کند :

۱- اساسنامه مؤسسه .

۲- میزان سرمایه مؤسسه .

۳- صورت کامل اسامی شرکا و مدیران و تابعیت و تعداد سهام هریک از آنها.

۴- میزان سهام نقدی و غیرنقدی و نحوه پرداخت آنها.

۵- اسناد و مدارک و اطلاعات دیگری که بیمه مرکزی ایران برای احراز صلاحیت مالی و فنی مؤسسه و حسن شهرت مدیران لازم بداند.

ماده ۳۹-

تقاضای صدور پروانه به بیمه مرکزی ایران تسلیم می شود بیمه مرکزی ایران مکلف است حداکثر ظرف مدت شصت روز از تاریخ تسلیم آخرین مدارک و اطلاعات خواسته شده با رعایت مفاد بند (۱) ماده (۱۷) نظر مجمع عمومی را اعم از قبول یا رد تقاضا کتبأ به متقاضی اعلام نماید.

هرگاه متقاضی نسبت به نظر اعلام شده اعتراض داشته باشد می تواند ظرف ۳۰ روز اعتراض خود را به هیئت وزیران تسلیم نماید. نظری که هیئت وزیران اتخاذ نماید قطعی خواهد بود.

فصل سوم – ابطال پروانه

ماده ۴۰- پروانه بیمه برای تمام رشته ها و یا رشته های معینی در موارد زیر پس از موافقت شورای عالی بیمه با تصویب مجمع عمومی بیمه مرکزی ایران ابطال خواهد شد.

۱- در صورت تقاضای دارنده پروانه .

۲- در صورتی که مؤسسه بیمه تایک سال پس ازصدور پروانه عملیات خودرا شروع نکرده باشد.

۳- در مواردی که به تشخیص بیمه مرکزی ایران وضع مالی مؤسسه بیمه طوری باشد که نتواند به تعهدات خود عمل نماید

یا بر بیمه مرکزی ایران ثابت گردد که ادامه فعالیت مؤسسه به زیان بیمه شدگان و بیمه گذاران و یا صاحبان حقوق آنهاست .

ماده ۴۱-

در مواردی که مؤسسه برخلاف اساسنامه خود یا قوانین و مقررات بیمه رفتار کند

به پیشنهاد بیمه مرکزی ایران و تصویب شورای عالی بیمه به طور موقت از قبول بیمه در رشته های معین ممنوع خواهد شد.

ماده ۴۲–

در صورتی که پروانه مؤسسه بیمه ای طبق ماده (۴۰) باطل گردد مؤسسه مزبور می تواند

ظرف سی روز به هیئت وزیران مراجعه و لغو تصمیم متخذه را در خواست کند .

نظرهئیت وزیران قطعی است .

ماده ۴۳-

صدور یا لغو پروانه مؤسسه بیمه و اطلاعاتی که از لحاظ حفظ منافع بیمه گذاران و بیمه شدگان و صاحبان حقوق آنها لازم باشد

به هزینه خود مؤسسه بیمه توسط بیمه مرکزی ایران در روزنامه رسمی کشور و

یکی از روزنامه های کثیر الانتشار تهران و در صورتی که مؤسسه بیمه در شهر یا شهرهای دیگر شعبه یا نمایندگی داشته باشد

در یکی از روزنامه های آن شهرها نیز در دو نوبت به فاصله یک ماه آگهی خواهد شد.

ماده ۴۴-

در صورتی که پروانه مؤسسه بیمه ای برای یک یا چند رشته به طور دائم لغو شود

بیمه مرکزی ایران با تصویب شورای عالی بیمه کلیه سوابق و اسناد مربوط به حقوق و تعهدات پرتفوی(Portefeuille) مؤسسه مزبور را

به شرکت سهامی بیمه ایران انتقال خواهد داد و یا ترتیب خاص دیگری را که متضمن منافع بیمه گذاران و بیمه شدگان و صاحبان حقوق آنها باشد خواهد داد.

فصل چهارم – مقررات مربوط به مؤسسه بیمه خارجی

ماده ۴۵ –

از تاریخ تصویب این قانون شروع فعالیت مؤسسات بیمه خارجی در ایران موکول به پیشنهاد بیمه مرکزی ایران

و تأیید شورای عالی بیمه و تصویب هیئت وزیران خواهد بود..

ماده ۴۶-

مؤسسات بیمه خارجی باید طبق آیین نامه ای که به پیشنهاد بیمه مرکزی ایران به تصویب شورای عالی بیمه می رسد

مبلغی برای هریک از دو رشته بیمه های زندگی و سایر انواع بیمه نزد بیمه مرکزی ایران تودیع نمایند.

مبلغ این ودیعه در هریک از دو مورد مذکور از پانصد هزار دلار یا معادل آن از ارزهای مورد قبول بانک مرکزی ایران کمتر نخواهد بود.

هریک از مؤسسات بیمه خارجی باید درآمدهای خودرا سال به سال به ودیعه مزبور اضافه کند

تا در هر مورد مبلغ ودیعه حداقل به دو برابر مبلغ مصوب شورای عالی بیمه برسد.

افزایش ودیعه مازاد بر مبالغ فوق اختیاری است .

ماده ۴۷-

انتقال درآمد مؤسسات بیمه خارجی پس از تکمیل ودیعه مذکور در ماده (۴۶) به خارج بلامانع خواهد بود

مشروط براینکه رقم انتقالی در هر سال از ۱۰% مبلغی که به عنوان ودیعه در نزد بیمه مرکزی ایران است تجاوز ننماید.

تبصره –

ترتیب انتقال درآمد مازاد بر ودیعه به مأخذ ۱۰% در سال مذکور دراین ماده موکول به پیشنهاد بیمه مرکزی ایرا ن

و تأیید شورای عالی بیمه و تصویب هیئت وزیران خواهد بود.

ماده ۴۸-

مؤسسات بیمه خارجی که درایران کار می کنند

باید نماینده ای که در ایران مقیم و دارای اختیارات لازم برای اداره کردن تمام کارهای مؤسسه در ایران و انجام تعهدات از طرف مؤسسه بیمه اصلی باشد معرفی نمایند.

نماینده مذکور مسؤول کلیه عملیات مؤسسه بیمه اصلی در ایران خواهد بود و

باید دارای اختیارنامه ای باشد که ضمن آن حدود اختیارات او مشخص گردیده و

حق انتخاب نماینده مجاز یا قائم مقام به جای خود به او داده شده باشد.

نمایند مزبور موظف است کلیه بیمه های منعقد شده در ایران را شخصأ یا به وسیله قائم مقام یا نماینده مجاز خود

بدون اینکه تصویب مؤسسه بیمه اصلی لازم باشد امضا نماید و

بتواند در دعاوی خوانده یا خواهای قرارگیرد و حق توکیل و سازش داشته باشد .

ماده ۴۹-

نماینده مؤسسات بیمه خارجی فقط تا حدودی که از مؤسسه بیمه اصلی اختیار دارد اقدام به بیمه در ایران خواهد نمود و

در صورتی که درهریک از رشته های بیمه از مؤسسه بیمه اصلی سلب اجازه بیمه کردن به طور موقت یا دائم بشود

و یا مؤسسه بیمه اصلی از نماینده خود جزئأ یا کلأ سلب اختیار کند باید مراتب را کتبأ به بیمه مرکزی ایران اطلاع دهد.

ماده ۵۰ –

مؤسسات بیمه خارجی علاوه بر مقررات این قانون و آیین نامه های اجرایی مربوط مشمول مقررات عمومی مربوط به شرکتها

و مؤسسات خارجی نیز خواهند بود.

قسمت دوم – انحلال و ورشکستگی :

ماده ۵۱-

در صورتی که ورشکستگی یک مؤسسه بیمه اعلام بشود دادگاه مکلف است

قبل از اتخاذ هرگونه تصمیم ، نظر بیمه مرکزی ایران را جلب نماید.

بیمه مرکزی ایران از تاریخ وصول استعلام دادگاه باید ظرف ۱۵ روز نظریه خودرا کتبأ به دادگاه اعلام دارد.

دادگاه با توجه به نظریه بیمه مرکزی ایران تصمیم مقتضی اتخاذ خواهد کرد.

ماده ۵۲-

ابطا ل پروانه یک مؤسسه بیمه برای کلیه عملیات بیمه ای از موارد انحلال مؤسسه است

و در این صورت مفاد ماده (۴۴) این قانون اجرا خواهد شد.

ماده ۵۳-

تصفیه مؤسسه بیمه ورشکسته طبق قانون تجارت به عمل می آید .

در نقاطی که اداره تصفیه امور ورشکستگی وجود ندارد

دادگاه بیمه مرکزی ایران را به عنوان قائم مقام اداره تصفیه تعیین می نماید

و در حوزه دادگاه های عمومی و انقلاب که اداره تصفیه در آنجا تأسیس گردیده است

اراده تصفیه یا معاونت بیمه مرکزی ایران امر تصفیه را انجام خواهد داد.

قسمت سوم – انتقال عملیات و ادغام :

ماده ۵۴-

مؤسسات بیمه می توانند با موافقت بیمه مرکزی ایران و تصویب شورای عالی بیمه تمام یا قسمتی از پرتفوی (Portefeuille) خود را

با کلیه حقوق و تعهدات ناشی از آن به یک یا چند مؤسسه بیمه مجاز دیگر واگذار کنند.

ماده ۵۵-

تقا ضای انتقال پرتفوی یک مؤسسه بیمه به مؤسسات دیگر بیمه دوبار به فاصله ده روز در روزنامه رسمی کشور و دریکی از روزنامه های کثیرالانتشار تهران

و عند اللزوم در یکی از روزنامه های محلی به هزینه متقاضی از طرف بیمه مرکزی ایران آگهی خواهد شد.

ماده ۵۶-

پس از انقضای سه ماه از تاریخ آخرین آگهی بیمه مرکزی ایران در صورت حصول اطمینان از اینکه در این انتقال هیچ یک از حقوق بیمه شدگان و بیمه گذاران و صاحبان حقوق آنها تضییع نخواهد شد

موافقت خود را با انتقال پرتفوی کتبأ به مؤسسه بیمه متقاضی اعلام خواهد داشت .

ماده ۵۷-

در صورت موافقت بیمه مرکزی ایران با انتقال پرتفوی این انتقال برای کلیه بیمه شدگان و بیمه گذاران و صاحبان حقوق آنها از تاریخ انتقال معتبر خواهد بود.

ماده ۵۸- یک یا چند مؤسسه بیمه می توانند با رعایت مواد (۵۵و ۵۶و ۵۷ ) با موافقت بیمه مرکزی ایران و تصویب شورای عالی بیمه در یک مؤسسه بیمه دیگر ادغام شوند.

ماده ۵۹-

بیمه مرکزی ایران به منظور حفظ حقوق بیمه گذاران و بیمه شدگان و صاحبان حقوق آنها یا به ملاحظات اقتصادی و حمایت امر بیمه می توانند

با تأیید شورای عالی بیمه و تصویب مجمع عمومی بیمه مرکزی ایران مؤسسات بیمه ای را که وضع مالی یا اداری آنها رضایت بخش نیست مکلف نماید

که در یکی از مؤسسات بیمه دیگری که موافق باشند ادغام شوند

و در صورتی که ادغام صورت نگیرد پروانه مؤسسه ای که وضع مالی یا اداری آن رضایت بخش نیست

طبق مقررات این قانون لغو خواهد شد. تصمیم بیمه مرکزی ایران علاوه بر ابلاغ کتبی به مؤسسات مورد نظر در روزنامه رسمی کشور

ودریکی از روزنامه های کثیرالانتشار تهران و عنداللزوم دریکی از روزنامه های محلی به اطلاع عموم خواهد رسید.

قسمت چهارم – مقررات مختلف :

ماده ۶۰-

اموال مؤسسات بیمه همچنین ودایع مذکوردر مواد (۳۶و۴۶) تضمین حقوق و مطالبات بیمه گذاران ، بیمه شدگان و صاحبان حقوق آنان است

و در صورت انحلال یا ورشکستگی مؤسسه بیمه ، بیمه گذاران و بیمه شدگان و صاحبان حقوق آنان نسبت به سایر بستانکاران حق تقدم دارند.

در میان رشته های مختلف بیمه حق تقدم با بیمه عمر است .

مؤسسات بیمه نمی توانند بدون موافقت قبلی بیمه مرکزی ایران اموال خود را صلح حقوق نمایند

و یا به رهن واگذارکنند و یا موضوع هر نوع معامله با حق استرداد قراردهند.

دفاتر اسناد رسمی موظفند هنگام انجام این قبیل معاملات موافقتنامه بیمه مرکزی ایران را مطالبه و مفاد آن را در سند منعکس کنند.

ماده ۶۱-

مؤسسات بیمه موظفند اندوخته های فنی و قانونی نگهدارند

ودر حسابهای خود نحوه به کارافتادن آنها را به طور مشخص منعکس نمایند.

انواع اندوخته های فنی و قانونی برای هریک از رشته های بیمه و میزان و طرز محاسبه همچنین ترتیب به کارانداختن این اندوخته ها

و نحوه ارزیابی اموال منقول و غیرمنقول که نماینده اندوخته های مؤسسات بیمه است از طرف شورای عالی بیمه تعیین خواهد شد.

ماده ۶۲-

کلیه مؤسسات بیمه موظفند ترازنامه و حسابهای سودوزیان خودرا طبق نمونه ای که از طرف بیمه مرکزی ایران تهیه

و به تصویب شورای عالی بیمه می رسد تنظیم نمایند و پس از تصویب نسخه ای از آن را برای بیمه مرکزی ایران ارسال دارند.

ماده ۶۳-

مؤسسات بیمه موظفند ترازنامه خودرا در روزنامه رسمی کشور و یکی از روزنامه های کثیرالانتشار تهران درج نمایند.

ماده ۶۴-

اشخاصی که در ایران یا در خارجه به علت ارتکاب جنایت یا دزدی یا خیانت در امانت یا کلاهبرداری یا صدور چک بی محل

یا اختلاس یا معاونت در یکی از جرایم فوق محکوم شده باشند

و ورشکستگان به تقصیر نمی توانند جزو مؤسسین یا مدیران مؤسسات بیمه باشند.

همچنین واگذاری نمایندگی به این اشخاص و اشتغال به دلالی از طرف آنها ممنوع است

ماده ۶۵-

در صورتی که به حکم دادگاه مسلم شود که ورشکستگی مؤسسه بیمه به علت تقصیر و تقلب مدیر یا مدیران بوده است

در صورت عدم تکافوی دارایی مؤسسه مدیران متضامأ مسئوول پرداخت طلب بیمه گذاران و بیمه شدگان و صاحبان حقوق آنان خواهند بود.

ماده ۶۶-

عرضه بیمه جز به وسیله اشخاص زیر ممنوع است :

۱- مؤسسات بیمه .

۲- نمایندگان بیمه .

۳- دلالان رسمی بیمه .

تبصره – هرکارمند یا نماینده بیمه که اقدام به عرضه بیمه نماید باید دارای کارت شناسایی از طرف مؤسسه بیمه مربوط باشد .

نام دلال رسمی یا نماینده بیمه که بیمه نامه وسیله او عرضه شده است باید در بیمه نامه ذکر شود.

ماده ۶۷-

مؤسسات بیمه و نمایندگان و دلالان رسمی بیمه مسئوول جبران خساراتی می باشند

که در اجرای وظایفشان به سبب تقصیر ویا مسامحه آنها یا کارکنانشان به دیگران وارد آید.

ماده ۶۸-

پروانه دلالی رسمی بیمه به وسیله بیمه مرکزی ایران صادر خواهد شد

و آیین نامه دلالان رسمی بیمه به پیشنهاد بیمه مرکزی ایران به تصویب شورای عالی بیمه خواهد رسید.

ماده ۶۹-

هر مؤسسه بیمه در رشته یا رشته های معینی که پروانه بیمه ندارد

رأسأ و یا به وسیله نمایندگان خود قبول بیمه نماید مکلف به جبران خسارت زیان دیده خواهد بود.

تبصره – هر شخص حقیقی یا حقوقی که بدون داشتن پروانه از مؤسسه بیمه تحت عنوان نمایندگی بیمه برای هریک از رشته ها قبول بیمه نماید

به مجازات مقرر در ماده (۲۳۸) قانون مجازات عمومی محکوم خواهد شد.

ماده ۷۰-

بیمه های زیر باید منحصرأ به وسیله مؤسسات بیمه ای که براساس این قانون اجازه فعالیت دارند انجام گیرد:

الف – بیمه اموال منقول یا غیرمنقول موجود در ایران .

ب – بیمه حمل و نقل کالای وارداتی که قرارداد خرید آن در ایران منعقد می شود یا اعتبار اسنادی آن در ایران باز شده است .

ج – بیمه مربوط به کارگران و مستخدمین خارجی به استثنای بیمه عمر و حوادث شخصی در مدت اقامت در ایران .

د – بیمه مربوط به ایرانیان مقیم ایران .

تبصره – تجهیزات نظامی مورد نیاز وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح که فاقد امکان ساخت در داخل کشور بوده

و فروشندگان آن تجهیزات حمل و نقل کالاهای مورد معامله را انحصارأ توسط بیمه های کشور فروشنده بیمه می نمایند،

با پیشنهاد وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و تأیید بیمه مرکزی ایران و موافقت وزیر اموراقتصادی و دارایی از شمول بند (ب ) این ماده مستثنی است .

ماده ۷۱-

کلیه مؤسسات بیمه که درایران فعالیت می نمایند

باید ۵۰% در رشته بیمه های زندگی و ۲۵% در سایر رشته ها از معاملات بیمه ای مستقیم خود را نزد بیمه مرکزی ایران بیمه اتکایی نمایند.

بیمه مرکزی ایران مکلف است با توجه به ظرفیت قبولی هریک از مؤسسات بیمه ای که در ایران کار می کنند

تمام یا قسمتی از بیمه اتکایی مجدد سهمیه اتکایی اجباری دریافتی را در صورت تساوی شرایط به آنها واگذار نماید.

تبصره – آنچه مؤسسات بیمه به عنوان اتکایی قبول می کنند از شمول این ماده خارج است .

ماده ۷۲-

نحوه واگذاری بیمه اتکایی اجباری و میزان کارمزد و مشارکت درسود آن برای هر رشته بیمه به وسیله شورای عالی بیمه تعیین خواهد شد.

ماده ۷۳-

مؤسسات بیمه که در ایران فعالیت می کنند موظف خواهند بود معادل ۳۰% از مازاد سهمیه بیمه اتکایی اجباری از معاملات مستقیم خود را

با همان شرایطی که در خارج بیمه اتکایی می نمایند به بیمه مرکزی ایران واگذار کنند.

در صورتی که بیمه مرکزی ایران به هرعلت از قبول آن استنکاف بنماید مؤسسات مزبور مجاز خواهند بود

در خارج از ایران بیمه اتکایی نمایند. انتقال ارز بابت این ۳۰% موکول به ارائه اجازه بیمه مرکزی ایران خواهد بود.

ماده ۷۴-

مؤسسات بیمه اعم از ایرانی یا خارجی که تاتاریخ تصویب این قانون به موجب مقررات قبلی به ثبت رسیده اند

و مشغول فعالیتهای بیمه ای می باشند برای رشته هایی که در آن فعالیت می کنند احتیاج به کسب پروانه جدید نخواهند داشت

ولی در هر حال موظفند ظرف هجده ماه از تاریخ تصویب این قانون وضع خودرا با مقررات این قانون تطبیق دهند در غیر این صورت پروانه آنها لغو خواهد شد.

شورای عالی بیمه می تواند با توجه به دلایل و مقتضیات این مدت را یکبار تمدید نماید.

ماده ۷۵-

مؤسسات بیمه که درایران کار می کنند عضو سندیکای بیمه گران ایران شناخته می شوند

اساسنامه این سندیکا به وسیله بیمه مرکزی ایران با جلب نظر اعضای سندیکا تدوین می شود

و حداکثر ظرف شش ماه پس از تشکیل بیمه مرکزی ایران به تصوب شورای عالی بیمه خواهد رسید.

ماده ۷۶ –

مؤسسات بیمه که درایران فعالیت می نمایند

ملزم به رعایت دستورات بیمه مرکزی ایران که در حدود این قانون و آیین نامه های اجرایی آن صادر می شود خواهند بود.

ماده ۷۷ –

کلیه قوانین و مقررات مغایر با این قانون از تاریخ تصویب این قانون ملغی است .

این قانون با آخرین اصلاحات ویرایش شده است .

قانون بیمه

قانون بیمه

معاملات بیمه ( مصوب ۱۳۱۶/۲/۷)

ماده ۱-

بیمه عقدی است که به موجب آن یک طرف عهد می کند در ازاء پرداخت وجه یا وجوهی

از طرف دیگر در صورت وقوع یا بروز حادثه خسارت وارده بر او را جبران نموده یا وجه معینی بپردازد .

متعهد را بیمه گر طرف تعهد را بیمه گذار وجهی را که بیمه گذار به بیمه گر می پردازد حق بیمه و آنچه را که بیمه می شود موضوع بیمه نامند .

ماده ۲-

عقد بیمه و شرایط آن باید به موجب سند کتبی باشد و سند مزبور موسوم به بیمه نامه خواهد بود.

ماده ۳-

در بیمه نامه باید امور ذیل بطور صریح قید شود :

تاریخ انعقاد قرارداد
اسم بیمه گر و بیمه گذار
موضوع بیمه
حادثه یا خطری که عقد بیمه به مناسبت آن بعمل آمده است
ابتدا و انتهای بیمه
حق بیمه
میزان تعهد بیمه گر درصورت وقوع حادثه

ماده ۴-

موضوع بیمه ممکن است مال باشد اعم از عین یا منفعت یا هر حق مالی

یا هر نوع مسوولیت حقوقی مشروط بر اینکه بیمه گذار نسبت به بقاء آنچه بیمه می دهد ذی نفع باشد

و همچنین ممکن است بیمه برای حادثه یا خطری باشد که از وقوع آن بیمه گذار متضرر می گردد.

ماده ۵-

بیمه گذار ممکن است اصیل باشد یا به یکی از عناوین قانونی نمایندگی صاحب مال یا شخص ذینفع را داشته

یا مسوولیت حفظ آن را از طرف صاحب مال داشته باشد.

ماده ۶-

هرکس بیمه می دهد بیمه متعلق به خود اوست مگر آنکه در بیمه نامه تصریح شده باشد

که مربوط به دیگری است لیکن در بیمه حمل و نقل ممکن است بیمه نامه بدون ذکر اسم (‌بنام حامل )‌ تنظیم شود.

ماده ۷-

طلبکار می تواند مالی را که در نزد او وثیقه یا رهن است بیمه دهد

دراین صورت هرگاه حادثه ای نسبت به مال مزبور رخ دهد از خساراتی که بیمه گر باید بپردازد

تا میزان آنچه را که بیمه گذار در تاریخ وقوع حادثه طلبکار است به شخص او و بقیه به صاحب مال تعلق خواهد گرفت.

ماده ۸-

در صورتی که مالی بیمه شده باشد

در مدتی که بیمه باقیست نمی توان همان مال را به نفع همان شخص و از همان خطر مجددا بیمه نمود.

ماده ۹-

در صورتی که مالی به کمتر از قیمت بیمه شده باشد

نسبت به بقیه قیمت می توان آن را بیمه نمود دراین صورت هریک از بیمه گران به نسبت مبلغی از مال که بیمه کرده است مسوول خواهد بود.

ماده ۱۰-

درصورتی که مالی به کمتر از قیمت واقعی بیمه شده باشد

بیمه گر فقط به تناسب مبلغی که بیمه کرده است با قیمت واقعی مال مسوول خسارت خواهد بود.

قانون بیمه در فسخ و بطلان

ماده ۱۱-

چنانچه بیمه گذار یا نماینده او با قصد تقلب مالی را اضافه برقیمت عادله در موقع عقد قرارداد بیمه داده باشد

عقد بیمه باطل و حق بیمه دریافتی قابل استرداد نیست .

ماده ۱۲-

هرگاه بیمه گذار عمدا از اظهار مطالبی خودداری کند

یا عمدا اظهارات کاذبه بنماید و مطالب اظهار نشده یا اظهارات کاذبه طوری باشد

که موضوع خطر را تغییر داده یا از اهمیت آن در نظر بیمه گر بکاهد عقد بیمه باطل خواهد بود

حتی اگر مراتب مذکوره تاثیری در وقوع حادثه نداشته باشد.

دراین صورت نه فقط وجوهی که بیمه گذار پرداخته است قابل استرداد نیست

بلکه بیمه گر حق دارد اقساط بیمه را که تا آن تاریخ عقب افتاده است نیز از بیمه گذار مطالبه کند.

ماده ۱۳-

اگر خودداری از اظهار مطالبی یا اظهارات خلاف واقع از روی عمد نباشد عقد بیمه باطل نمی شود –

دراین صورت هرگاه مطالب اظهار نشده یا اظهار خلاف واقع قبل از وقوع حادثه معلوم شود بیمه گر حق دارد

یا اضافه حق بیمه را از بیمه گذار درصورت رضایت او دریافت داشته قرارداد را ابقاء‌ کند

و یا قرارداد بیمه را فسخ کند .

درصورت فسخ بیمه گر باید مراتب را به موجب اظهار نامه یا نامه سفارشی دو قبضه به بیمه گذاراطلاع دهد

اثر فسخ ده روز پس از ابلاغ مراتب به بیمه گذار شروع می شود

و بیمه گر باید اضافه حق بیمه دریافتی تا تاریخ فسخ را به بیمه گذار مسترد دارد.

درصورتی که مطالب اظهار نشده یا اظهار خلاف واقع بعد از وقوع حادثه معلوم شود

خسارت به نسبت وجه بیمه پرداختی و وجهی که بایستی درصورت اظهار خطر بطور کامل و واقع پرداخته شده باشد تقلیل خواهد یافت.

ماده ۱۴-

بیمه گر مسوول خسارات ناشیه از تقصیر بیمه گذار یا نمایندگان او نخواهد بود.

ماده ۱۵-

بیمه گذار باید برای جلوگیری از خسارت مراقبتی را که عادتا هرکس از مال خود می نماید

نسبت به موضوع بیمه نیز بنماید و در صورت نزدیک شدن حادثه

یا وقوع آن اقداماتی را که برای جلوگیری از سرایت و توسعه خسارت لازم است بعمل آورد .

اولین زمان امکان و منتهی در ظرف پنج روز از تاریخ اطلاع خود از وقوع حادثه بیمه گر را مطلع سازد

والا بیمه گر مسوول نخواهد بود مگر آنکه بیمه گذار ثابت کند

که بواسطه حوادثی که خارج از اختیار او بوده است اطلاع به بیمه گر در مدت مقرر برای او مقدور نبوده است .

مخارجی که بیمه گذار برای جلوگیری از توسعه خسارت می نماید

بر فرض که منتج به نتیجه نشود بعهده بیمه گر خواهد بود

ولی هر گاه بین طرفین در موضوع لزوم مخارج مزبوره یا تناسب آن با موضوع بیمه اختلافی ایجاد شود حل اختلاف به حکم یا محکمه رجوع می شود.

ماده ۱۶-

هرگاه بیمه گذار در نتیجه عمل خود خطری را که به مناسبت آن بیمه منعقد شده است تشدید کند

یا یکی از کیفیات یا وضعیت موضوع بیمه را بطوری تغییر دهد

که اگر وضعیت مزبور قبل از قرارداد موجود بود بیمه گر حاضر برای انعقاد قرارداد با شرایط مذکوره در قرارداد نمی گشت

باید بیمه گر را بلافاصله از آن مستحضر کند –

اگر تشدید خطر یا تغییر وضعیت موضوع بیمه در نتیجه عمل بیمه گذار نباشد

مشارالیه باید مراتب را در ظرف ده روز از تاریخ اطلاع خود رسما به بیمه گر اعلام کند .

در هر دو مورد مذکور در فوق بیمه گر حق دارد اضافه حق بیمه را معین نموده به بیمه گذار پیشنهاد کند

و در صورتی که بیمه گذار حاضر برای قبولی و پرداخت آن نشود قرارداد را فسخ کند

و اگر تشدید خطر در نتیجه عمل خود بیمه گذار باشد خسارات وارده را نیز از مجرای محاکم عمومی از او مطالبه کند

و درصورتی که بیمه گر پس از اطلاع تشدید خطر به نحوی از انحاء رضایت به بقاء عقد قراداد داده باشد

مثل آنکه اقساطی از وجه بیمه را پس از اطلاع از مراتب از بیمه گذار قبول کرده یا خسارت بعد از وقوع حادثه به او پرداخته باشد

دیگر نمی تواند به مراتب مذکوره استناد کند –

وصول اقساط حق بیمه بعد از اطلاع از تشدید خطر یا پرداخت خسارت پس از وقوع حادثه و نحو آن دلیل بر رضایت بیمه گر به بقاء‌ قرارداد می باشد.

ماده ۱۷-

درصورت فوت بیمه گذار یا انتقال موضوع بیمه به دیگری اگر ورثه یا منتقل الیه

کلیه تعهداتی را که به موجب قرارداد بعهده بیمه گذار بوده است در مقابل بیمه گر اجرا کند

عقد بیمه به نفع ورثه یا منتقل الیه به اعتبار خود باقی می ماند معهذا هریک از بیمه گر یا ورثه یا منتقل الیه حق فسخ آن را نیز خواهند داشت.

بیمه گر حق دارد در ظرف سه ماه از تاریخی که منتقل الیه قطعی موضوع بیمه تقاضای تبدیل بیمه نامه را به نام خود می نماید عقد بیمه را فسخ کند.

درصورت انتقال موضوع بیمه به دیگری ناقل مسوول کلیه اقساط عقب افتاده وجه بیمه در مقابل بیمه گر خواهد بود

لیکن از تاریخی که انتقال را به بیمه گر بموجب نامه سفارشی یا اظهار نامه اطلاع می دهد

نسبت به اقساطی که از تاریخ اطلاع به بعد باید پرداخته شود مسوول نخواهد بود.

اگر ورثه یا منتقل الیه متعدد باشند هریک از آنها نسبت به تمام وجه بیمه در مقابل بیمه گر مسوول خواهد بود.

ماده ۱۸-

هرگاه معلوم شود خطری که برای آن بیمه به عمل آمده قبل از عقد قرارداد واقع شده بوده است

قرارداد بیمه باطل و بی اثر خواهد بود

دراین صورت اگر بیمه گر وجهی از بیمه گذار گرفته باشد عشر از مبلغ مزبور را بعنوان مخارج کسر و بقیه را باید به بیمه گذار مسترد دارد.

قانون بیمه مسولیت بیمه گر

ماده ۱۹-

مسئولیت بیمه گر عبارت است از تفاوت قیمت مال بیمه شده

بلافاصله قبل ازوقوع حادثه با قیمت باقی مانده آن بلافاصله بعد از حادثه خسارت حاصله به پول نقد پرداخته خواهد شد

مگر اینکه حق تعمیر و یا عوض برای بیمه گر در سند بیمه پیش بینی شده باشد

دراین صورت بیمه گر ملزم است موضوع بیمه را در مدتی که عرفا کمتر از آن نمی شود تعمیر کرده یا عوض را تهیه و تحویل نماید.

در هر صورت حداکثر مسئولیت بیمه گر از مبلغ بیمه شده تجاوز نخواهد کرد.

ماده ۲۰-

بیمه گر مسئول خساراتی که از عیب ذاتی مال ایجاد می شود نیست مگر آنکه در بیمه نامه شرط خلافی شده باشد.

ماده ۲۱-

خسارات وارده از حریق که بیمه گر مسئول آن است عبارت است از :‌

۱- خسارت وارده به موضوع بیمه از حریق اگر چه حریق در نزدیکی آن واقع شده باشد.

۲- هرخسارت یا تنزل قیمت وارده به اموال از آب یا هر وسیله دیگری که برای خاموش کردن آتش بکار برده شده است.

۳- تلف شدن یا معیوب شدن مال در موقع نجات دادن آن از حریق .

۴- خسارت وارده به اموال بیمه شده در نتیجه خراب کردن کلی یا جزئی بناء برای جلوگیری از سرایت یا توسعه حریق.

ماده ۲۲-

در بیمه های ذیل خسارت به این طریق حساب می شود:‌

۱- در بیمه حمل و نقل قیمت مال در مقصد.

۲- دربیمه منافعی که متوقف بر امری است منافعی که در صورت پیشرفت امر عاید بیمه گذار می شد.

۳- در بیمه محصول زراعتی قیمت آن در سر خرمن و موقع برداشت محصول .

برای تعیین میزان واقعی خسارت مخارج و حق الزحمه که درصورت عدم وقوع حادثه به مال تعلق می گرفت

از اصل قیمت کسر خواهد شد و در هر صورت میزان خسارت از قیمت معینه در بیمه نامه تجاوز نخواهد کرد.

ماده ۲۳-

در بیمه عمر یا نقص یا شکستن عضوی از اعضاء بدن مبلغ پرداختی بعد از مرگ یا نقصان عضو باید بطور قطع در موقع عقد بیمه بین طرفین معین شود.

بیمه عمر یا بیمه نقصان یا شکستن عضو شخص دیگری درصورتی که آن شخص قبلا رضایت خود را کتبا نداده باشد باطل است.

هرگاه بیمه گذار اهلیت قانونی نداشته باشد رضایت ولی یا قیم او شرط است.

اگر بیمه راجع به عمر یا نقص یا شکستن عضو بدن جماعتی بطور کلی باشد

میزان خسارت عبارت از مبلغی خواهد بود که مطابق تعرفه قبلا بین طرفین معین می شود.

ماده ۲۴-

وجه بیمه عمر که باید بعد از فوت پرداخته شود به ورثه قانونی متوفی پرداخته می شود

مگر اینکه در موقع عقد بیمه یا بعد از آن در سند بیمه قید دیگری شده باشد

که دراین صورت وجه بیمه متعلق به کسی خواهد بود که در سند بیمه اسم برده شده است.

ماده ۲۵-

بیمه گذار حق دارد ذی نفع در سند بیمه عمر خود را تغییر دهد

مگر انکه آن را به دیگری انتقال داده و بیمه نامه را هم به منتقل الیه تسلیم کرده باشد.

ماده ۲۶-

در تمام مدت اعتبار قرارداد بیمه عمر بیمه گذار حق دارد

وجه معینه در بیمه نامه را به دیگری منتقل نماید انتقال مزبور باید به امضاء انتقال دهنده و بیمه گر برسد.

ماده ۲۷-

اثرات قانونی انتقال وجه بیمه عمر از تاریخ فوت بیمه شده شروع می شود

ولی اگر بیمه گذار از بابت آن وجهی دریافت کرده یا نسبت به آن با بیمه گر معامله نموده باشد در کمال اعتبار خواهد بود.

ماده ۲۸-

بیمه گر مسئول خسارات ناشیه از جنگ و شورش نخواهد بود مگر آنکه خلاف آن در بیمه نامه شرط شده باشد.

ماده ۲۹-

درمورد بیمه مال منقول درصورت وقوع حادثه و پرداخت خسارت به بیمه گذار بیمه گر از هرگونه مسئولیت در مقابل ثالث بری می شود.

ماده ۳۰-

بیمه گر در حدودی که خسارات وارده را قبول یا پرداخت می کند

در مقابل اشخاصی که مسئول وقوع حادثه یا خسارت هستند قائم مقام بیمه گذار خواهد بود

و اگر بیمه گذار اقدامی کند که منافی با عقد مزبور باشد در مقابل بیمه گر مسئول شناخته می شود.

ماده ۳۱-

درصورت توقف یا افلاس بیمه گر بیمه گذار حق فسخ قرارداد را خواهد داشت.

ماده ۳۲-

درصورت ورشکستگی بیمه گر بیمه گذاران نسبت به سایر طلبکاران حق تقدم دارند

و بین معاملات مختلف بیمه در درجه اول حق تقدم با معاملات بیمه عمر است.

ماده ۳۳-

بیمه گر نسبت به حق بیمه در مقابل هرگونه طلبکاری بر مال بیمه شده حق تقدم دارد حتی اگر طلب سایرین به موجب سند رسمی باشد.

ماده ۳۴-

اگر دریک قرارداد بیمه موضوعات مختلفه بیمه شده باشد

درصورت اثبات تقلب از طرف بیمه گذار نسبت به یکی از آن موضوعات بطلان نسبت به سایر موضوعات نیز سرایت کرده تمام قرارداد باطل خواهد بود.

موضوعات مختلفه که دریک بیمه نامه ذکر می شود در حکم یک قرارداد محسوب است.

ماده ۳۵-

طرفین می توانند در قراردادهای بیمه هر شرط دیگری بنمایند

لیکن موعد مذکوره در ماده ۱۶ را نمی توانند تقلیل دهند ولی ممکن است موعد را به رضایت یکدیگر تمدید کنند.

این قانون شامل قراردادهای گذشته بیمه نیز خواهد بود.

ماده ۳۶-

مرور زمان دعاوی ناشی از بیمه دو سال است و ابتدای آن از تاریخ وقوع حادثه منشاء دعوی خواهد بود

لکن دعاوی که قبل از اجرای این قانون در محاکم طرح شده باشد مشمول این ماده نخواهد بود.

این قانون که مشتمل بر سی و شش ماده است در جلسه هفتم اردیبهشت ماه یکهزارو سیصدو و شانزده به تصویب مجلس شورای ملی رسید.

آیین نامه اجرایی بیمه شخص ثالث بین المللی(کارت سبز) آیین نامه شماره ۷۳

آیین نامه اجرایی بیمه شخص ثالث بین المللی(کارت سبز)
آیین نامه شماره ۷۳
آیین نامه اجرایی بیمه شخص ثالث بین المللی(کارت سبز)

شورای‌عالی بیمه در اجرای ماده واحده قانون الحاق دولت ایران به سیستم بین‌المللی بیمه مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی در مقابل شخص ثالث (کارت سبز) مصوب ۵/۳/۱۳۵۶،

در جلسه مورخ ۲۷/۰۴/۱۳۹۱ آیین‌نامه اجرایی قانون فوق را مشتمل بر ۱۲ ماده و ۵ تبصره به شرح زیر تصویب نمود:
ماده ۱- تعاریف:

دراین آیین‌نامه اصطلاحات و عبارت­های ذیل درمعانی مشروحه مقابل آن به‌کار می‌روند:
۱- قانون الحاق:

قانون الحاق دولت ایران به سیستم بین‌المللی بیمه مسئولیت مدنی وسائط نقلیه موتوری زمینی در مقابل شخص ثالث (کارت سبز) مصوب ۰۵/۰۳/۱۳۵۶.
۲- قانون بیمه اجباری شخص ثالث:

قانون بیمه اجباری شخص ثالث درکشورهای عضو سیستم بین‌المللی بیمه کارت سبز
۳- دفتر:

دفتر ایرانی عضو سیستم بین‌المللی بیمه مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی (کارت سبز) که

در بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران تحت عنوان اداره کارت سبز فعالیت می‌کند

و کلیه وظایف، اختیارات و مسئولیت‌های آن بر عهده بیمه مرکزی می‌باشد.
۴- عضو:

هر مؤسسه بیمه ایرانی که مجاز به انجام عملیات بیمه اجباری مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی در مقابل شخص ثالث است و مجوز صدور کارت سبز از بیمه مرکزی را دارد.
۵- کارگزار خسارت:

مؤسسه بیمه یا هر شخص حقوقی که از طرف یک یا چند عضو معرفی شده و پس از تأیید دفتر، مجاز می­شود

امور ارزیابی خسارت­های ناشی از حادثه وسیله نقلیه دارای کارت سبز و تسویه آن را به نمایندگی از عضو یا اعضاء مذکور انجام دهد.
۶- کارت سبز:

گواهی­نامه بین‌المللی بیمه مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی که عضو بر اساس نمونه مورد تائید دفتر صادر و به بیمه‌گذار عرضه می‌نماید.
۷- بیمه‌گذار:

هر شخص دارای کارت سبز که مسئولیت وی برای جبران خسارت مالی و بدنی وارده به شخص ثالث تحت پوشش قرار گرفته است.
۸- شخص ثالث:

هر شخص زیان­دیده‌ای که به علت حادثه وسیله نقلیه دچار خسارت بدنی و یا مالی شده و مطابق قانون بیمه اجباری شخص ثالث کشور محل وقوع حادثه، ثالث تلقی شود.
۹- وسیله نقلیه:

هر نوع وسیله نقلیه موتوری موضوع کارت سبز که با قدرت موتور روی زمین (به جز ریل) حرکت کند و مشمول بیمه اجباری شخص ثالث کشوری باشد که

در آنجا مورد استفاده قرار می‌گیرد،‌ بعلاوه انواع یدک و تریلر مجاز متصل به وسایل نقلیه مزبور.
۱۰- حادثه:

هرگونه واقعه ناشی از وسیله نقلیه دارای کارت سبز و یا محمولات آن که باعث خسارت بدنی و

یا مالی به اشخاص ثالث می‌شود و طبق قانون بیمه اجباری شخص ثالث کشور محل وقوع حادثه، تحت پوشش بیمه‌نامه باشد.
۱۱- ادعای خسارت:

هر ادعایی که زیان­دیده به منظور جبران خسارت مالی و یا بدنی مطرح کند و ناشی از حادثه باشد.
۱۲- شورای دفاتر کارت سبز:

نهاد مسئول اداره عملیات سیستم بین­المللی کارت سبز که دفتر عضو آن است.
ماده ۲-

وظایف و تکالیف دفتر به شرح ذیل تعیین می‌گردد:

۱- دستورالعمل‌های مربوط به شرایط اعطای مجوز و نحوه فعالیت اعضا و انتخاب کارگزاران خسارت را تدوین، ابلاغ و بر عملکرد اعضا نظارت نماید.

۲- مشخصه­های کارت سبز را مطابق مقررات مربوط تنظیم و به اعضا ابلاغ کند و اعضا موظفند که کارت سبز را طبق آن صادر نمایند.

۳- بازپرداخت خسارت­هایی که طبق مقررات سیستم کارت سبز بر عهده اعضا می‌باشد را تضمین نماید.

۴- به منظور بررسی و رفع مشکلات اجرایی حداقل سالی یک­بار جلسه‌ای با اعضا برگزار کند.

۵- بر اجرای مقررات و دستورالعمل‌های مصوب شورای دفاتر کارت سبز نظارت نماید.
تبصره-

دفتر می‌تواند بر شیوه‌های مورد عمل، امکانات اجرایی و کیفیت منابع انسانی و نرم‌افزاری عضو نظارت نماید.
ماده ۳-

وظایف و تکالیف عضو به شرح ذیل تعیین می‌گردد:

۱- آمار و اطلاعات و صورت­های حق‌بیمه و خسارات پرداخت شده و معوق و تغییرات حاصله مربوط به عملیات کارت سبز خود را طبق چارچوبی که دفتر اعلام می‌نماید،

تنظیم و هر سه ماه یک­بار برای دفتر ارسال نماید.

۲- در صورت بروز اختلاف با سایر اعضای دفتر و یا اعضای دفاتر سایر کشورها در مورد تفسیر یا اجرای مقررات کارت سبز و

یا امور مربوط به تسویه خسارت، موضوع را به دفتر اعلام و طبق نظر دفتر عمل نماید.

۳- برای وصول مطالبات خود بابت انجام امور کارشناسی و تسویه خسارت طبق مقررات سیستم کارت سبز از سایر دفاتر کارت سبز و یا اعضای آنها اقدام نماید.

تبصره-

عضو موظف است طبق مقررات سیستم کارت سبز حق‌الزحمه سایر دفاتر، اعضا و یا کارگزاران خسارت را پرداخت کند.

۴- سهم مشارکت خود مشتمل بر هزینه­های اجرای تضمین‌ها و تکالیفی که به موجب مقررات سیستم کارت سبز به عهده‌ دفتر قرار می­گیرد را در موعد مقرر به دفتر پرداخت نماید.
تبصره۱-

بیمه مرکزی دستورالعمل نحوه محاسبه و پرداخت سهم مشارکت و ضمانت اجرایی لازم را بر مبنای مقررات سیستم کارت سبز تدوین و ابلاغ می­­نماید.
تبصره۲-

عضو باید، تعهدات لازم را به منظور ضمانت حسن انجام تعهد و تسویه خسارت‌های کارت سبز به ترتیبی که بیمه مرکزی اعلام خواهد نمود، نزد دفتر تودیع نماید.
ماده ۴-

دفتر و هر یک از اعضا موظفند رونوشت کلیه مصوبات، مکاتبات و گزارشات مفید و موثر در عملیات کارت سبز، دریافتی از شورای دفاتر و نیز سایر دفاتر کارت سبز و اعضای آنها را برای یکدیگر ارسال نمایند.
ماده ۵-

حق‌بیمه کارت سبز برای انواع وسایل نقلیه موتوری زمینی توسط بیمه مرکزی تعیین می‌شود.
تبصره–

عضو می‌تواند حق‌بیمه کارت سبز را به ارز معتبر خارجی از بیمه‌گذاران دریافت نماید.
ماده ۶-

عملیات بیمه کارت سبز حسب مورد تابع کلیه مقررات قانون تاسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه‌گری مصوب ۳۰/۳/۱۳۵۰ می‌باشد.
ماده ۷-

دفتر باید به محض اطلاع از وقوع حادثه در داخل کشور، مراتب را حسب مورد به دفتر یا عضو کشور ذی­ربط و کارگزار خسارت مربوط اعلام و با آنها همکاری لازم را به عمل آورد.
ماده ۸-

در صورت عدم وجود کارگزار خسارت، دفتر می­تواند رسیدگی، تشخیص و تسویه خسارت زیان‌دیدگان ناشی از حوادث موضوع ماده ۷ را

به یکی از اعضا واگذار و یا خود راساً به آن رسیدگی نماید.
ماده ۹-

در صورت وقوع حادثه در خارج از کشور، مسئولیت تسویه و بازپرداخت خساراتی که توسط دفتر محل وقوع حادثه و یا عضو و

یا کارگزار خسارت ذی­ربط به زیان­دیدگان حادثه پرداخت می­شود، به عهده عضو صادر کننده کارت سبز خواهد بود
ماده ۱۰-

عضو موظف است در صورت دریافت اعلامیه و صورت­حساب خسارت، مبالغ ارزی و ریالی خسارت و

هزینه‌های رسیدگی مربوط را حسب اعلام دفتر یا عضو ذی­ربط یا کارگزار خسارت مربوط بازپرداخت نماید.

تاخیر در بازپرداخت خسارت طبق مقررات سیستم کارت سبز، مشمول جریمه خواهد شد.
ماده ۱۱-

دفتر می‌تواند به عضوی که به وظایف، تکالیف و تعهدات خود عمل نمی‌نماید اخطار کتبی داده و در صورت ادامه وضعیت، مجوز صدور کارت سبز آن را تعلیق نماید.

در هر صورت عضو مکلف به ایفای تعهدات و اجرای تکالیف قبلی ناشی از صدور کارت سبز خود می‌باشد.
ماده ۱۲-

سایر دستورالعمل‌های مورد نیاز برای اجرا یا نظارت بر اجرای این آیین‌نامه توسط بیمه مرکزی تهیه و ابلاغ خواهد شد.

نحوه احراز صلاحیت حرفه­ ای کارکنان کلیدی و عملیاتی مؤسسات بیمه آیین نامه شماره ۹۰

نحوه احراز صلاحیت حرفه­ ای کارکنان کلیدی و عملیاتی مؤسسات بیمه
آیین نامه شماره ۹۰
آیین­ نامه نحوه احراز صلاحیت حرفه­ ای کارکنان کلیدی و عملیاتی مؤسسات بیمه

سیصد و نود و دومین جلسه شورای عالی بیمه مورخ ۱۳۹۴,۰۳.۲۶ در بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران تشکیل شد

و پس از بحث و تبادل نظر پیرامون دستورات جلسه، به استناد ماده ۱۷ و در اجرای مواد ۳۸ و ۶۴ قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه‌گری،

«آیین­ نامه نحوه احراز صلاحیت حرفه­ ای کارکنان کلیدی و عملیاتی مؤسسات بیمه» را مشتمل بر ۱۵ ماده و ۶ تبصره به شرح ذیل تصویب نمود:

فصل اول :کلیات

ماده ۱-

کلمات و اصطلاحات زیر صرف نظر از هر مفهوم دیگری که داشته باشند، در این آیین نامه با تعاریف زیر استفاده شده اند:
۱- بیمه مرکزی:

بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران
۲- مؤسسه بیمه:

مؤسسه بیمه دولتی و مؤسسه بیمه غیر­دولتی داخلی در سرزمین اصلی (اعم از مستقیم و اتکایی) که مجاز به انجام عملیات بیمه در ایران بوده و یا متقاضی اخذ پروانه فعالیت از بیمه مرکزی می‌باشند.
۳- کارکنان کلیدی:

مدیر ارشد، مسئول فنی و مسئول امور مالی یا کنترلی مؤسسه بیمه است.
۱-۳-مدیر ارشد:

اعضای هیات مدیره (عضو حقیقی یا نماینده عضو حقوقی)، مدیر عامل، قائم مقام مدیر عامل و معاون فنی مدیرعامل مؤسسه بیمه است.
۲-۳-مسئول فنی:

فردی است که به موجب ساختار سازمانی مؤسسه بیمه که به تصویب هیئت مدیره رسیده است،

پس از معاون فنی مدیرعامل، مسئولیت کلیه امور مربوط به صدور یا پرداخت خسارت در یکی از رشته­ های بیمه مستقیم،

بیمه اتکایی و اکچوئری داخلی مؤسسه بیمه را بر عهده دارد.
۳-۳-مسئول امور مالی یا کنترلی:

فردی است که به موجب ساختار سازمانی مؤسسه بیمه که به تصویب هیئت مدیره رسیده­ است،

مسئولیت یکی از امور سرمایه‌گذاری، مالی یا مدیریت ریسک شرکتی مؤسسه بیمه را بر عهده دارد.
۴- کارکنان عملیاتی:

سرپرست منطقه، رئیس مجتمع یا رئیس شعبه مؤسسه بیمه و سایر عناوین با مسئولیت‌های مشابه.
۵- فرد پیشنهادی:

شخص حقیقی است که به منظور تایید صلاحیت حرفه­ ای جهت تصدی سمت کارکنان کلیدی حسب مورد توسط مجمع عمومی،

هیئت مدیره یا مدیر عامل مؤسسه بیمه به ترتیب مقرر در اساسنامه به بیمه مرکزی معرفی می شود.
۶- صلاحیت عمومی:

برخورداری فرد از حداقل الزامات قانونی جهت اشتغال در جمهوری اسلامی ایران که در قوانین و مقررات عام تعیین شده است.
۷- صلاحیت حرفه­ ای:

برخورداری از حداقل الزامات قانونی مقرر در قوانین و مقررات بیمه­ ای، حداقل مدارک تحصیلی و تجربه حرفه­ ای مفید و

قبولی در مصاحبه تخصصی که طبق ضوابط این آیین‌نامه تعریف شده است.
۸- تجربه حرفه­ ای مفید:

برخورداری فرد از تجربه بیمه­ ای یا مدیریتی متناسب با سمت وی به تشخیص بیمه مرکزی برای کارکنان کلیدی یا مؤسسه بیمه برای کارکنان عملیاتی.
۹- تجربه بیمه ­ای:

سنوات تجربی فعالیت در صنعت بیمه در زمینه مرتبط با سمت پیشنهادی.
۱۰- تجربه مدیریتی:

سنوات تجربی فعالیت در سمت­ های کارکنان کلیدی یا عملیاتی مؤسسات بیمه در صنعت بیمه یا فعالیت در سمت مدیر عامل یا عضویت در هیئت مدیره مؤسسات مالی و اقتصادی.
۱۱- تاییدیه:

گواهی است که پس از تایید صلاحیت حرفه­ ای فرد پیشنهادی برای تصدی یکی از سمت‌های کارکنان کلیدی توسط بیمه مرکزی صادر می­گردد.
فصل دوم- شرایط تایید صلاحیت

ماده ۲-

افراد موضوع این آیین نامه باید از صلاحیت های عمومی و حرفه ای زیر برخوردار باشند:

۱- نداشتن سوء پیشینه کیفری موثر و سابقه ارتکاب یا معاونت در یکی از جرائم ارتشاء، تصرف غیرقانونی در اموال دولتی و عمومی،

جعل و تزویر، تدلیس، پولشویی، تبانی و یا مداخله در معاملات دولتی و اخلال در نظام اقتصادی و

جرایم موضوع ماده ۶۴ قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه‌گری.

۲- نداشتن سوء شهرت.

۳- نداشتن سابقه نقض فاحش قوانین و مقررات بیمه­ ای در صنعت بیمه به تشخیص هیئت عامل بیمه مرکزی.

۴- داشتن حداقل مدرک تحصیلی کارشناسی از دانشگاه­های مورد تایید وزارت علوم، تحقیقات و فناوری.

۵- داشتن مدرک تحصیلی مرتبط و حداقل تجربه حرفه­ ای مفید به شرح جدول زیر:

کارکنان

عنوان سمت­های پیشنهادی

عنوان رشته­ های تحصیلی مرتبط

حداقل تجربه حرفه­ ای مفید (سال)

کلیدی

مدیر ارشد

کلیه اعضای هیئت مدیره

بیمه، آماربیمه، اقتصاد، مدیریت، حقوق، حسابداری، مالی، مهندسی صنایع و فناوری اطلاعات و گرایش‌های مربوط به این رشته‌ها.

۱۰ سال تجربه مدیریتی

مدیر عامل

و قائم­ مقام مدیرعامل

بیمه، آماربیمه، اقتصاد، مدیریت، حقوق، حسابداری، مالی، مهندسی صنایع و فناوری اطلاعات و گرایش‌های مربوط به این رشته‌ها.

۱۰ سال تجربه مدیریتی که حداقل نیمی از آن تجربه بیمه­ ای باشد.

معاون فنی مدیر­عامل

بیمه، آماربیمه، اقتصاد، مدیریت، حقوق، حسابداری، مالی، مهندسی صنایع و فناوری اطلاعات و گرایش‌های مربوط به این رشته‌ها.

۱۲ سال تجربه بیمه­ ای که حداقل نیمی از آن در رده مدیریت فنی یکی از رشته­ های بیمه باشد.

مسئول فنی

هریک از رشته­ های بیمه­ مستقیم

بیمه، آماربیمه، اقتصاد، مدیریت، حقوق، حسابداری، مالی، مهندسی صنایع و فناوری اطلاعات و گرایش‌های مربوط به این رشته‌ها.

۱۰­سال تجربه بیمه­ ای در رشته­ های مربوط

بیمه اتکایی

بیمه، آماربیمه، اقتصاد، مدیریت، حقوق، زبان انگلیسی، حسابداری، مالی، مهندسی صنایع و فناوری اطلاعات و گرایش‌های مربوط به این رشته‌ها.

۱۰ سال تجربه بیمه­ ای در بیمه های اتکایی

اکچوئر داخلی

اکچوئری، آماربیمه، ریاضی، آمار، اقتصاد و گرایش­های مربوط به این رشته‌ها.

۵ سال تجربه بیمه­ ای در زمینه اکچوئری

مسئول

امور مالی یا کنترلی

سرمایه گذاری

مالی

مدیریت ریسک شرکتی

بیمه، آماربیمه، اقتصاد، مدیریت، حقوق، حسابداری، مالی، مهندسی صنایع و فناوری اطلاعات و گرایش‌های مربوط به این رشته‌ها.

۱۰ سال تجربه در زمینه کاری مرتبط (مالی، اقتصادی و بیمه‌ای)

عملیاتی

– سرپرست منطقه

-رئیس مجتمع

– رئیس شعبه

بیمه، آماربیمه، اقتصاد، مدیریت، حقوق، حسابداری، مالی، مهندسی صنایع و فناوری اطلاعات و گرایش‌های مربوط به این رشته‌ها.

۵ سال تجربه بیمه­ ای مرتبط

تبصره ۱-

حداقل تجربه حرفه ای مفید برای دارندگان مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد یا دکتری در رشته های تحصیلی مرتبط به ترتیب ۲ و ۴ سال کمتر از تجربه مندرج در جدول فوق است.
تبصره ۲-

چنانچه مدرک تحصیلی فرد پیشنهادی برای تصدی هر یک از سمت های کارکنان عملیاتی در رشته های تحصیلی غیرمرتبط باشد،

حداقل تجربه حرفه ای مفید ۵/۱ برابر حداقل های مقرر در جدول فوق می­باشد.

۶- قبولی کارکنان کلیدی در مصاحبه تخصصی بیمه مرکزی.
تبصره-
ضوابط و معیارهای مصاحبه تخصصی را بیمه مرکزی تعیین و در پایگاه اطلاع ­رسانی خود منتشر خواهد کرد.
فصل سوم- نحوه احراز صلاحیت حرفه ای
ماده ۳-

صلاحیت حرفه ای فرد پیشنهادی در چارچوب ضوابط این آیین نامه توسط بیمه مرکزی بررسی و در صورت احراز شرایط مقرر در این آیین نامه تاییدیه صادر خواهد شد.
تبصره ۱-

مسئولیت احراز صلاحیت عمومی فرد پیشنهادی بر عهده مؤسسه بیمه است.
تبصره ۲-

تاییدیه صادره برای فرد پیشنهادی صرفاً برای سمتی است که مؤسسه بیمه­ وی را برای تصدی آن معرفی نموده و

اشتغال وی در سایر سمت­های کارکنان کلیدی در آن مؤسسه بیمه یا در سایر مؤسسات بیمه منوط به اخذ تاییدیه مجدد از بیمه مرکزی است.
ماده ۴-

انتصاب افراد به سمت کارکنان کلیدی قبل از صدور تاییدیه ممنوع است و

مؤسسه بیمه موظف است قبل از انتصاب، صلاحیت حرفه ای آنها را به تایید بیمه مرکزی برساند.
ماده ۵-

بیمه مرکزی حداکثر ظرف مدت ۳۰ روز پس از تاریخ تکمیل مدارک، در خصوص صلاحیت حرفه‌ای فرد پیشنهادی اعلام نظر خواهد نمود.

بیمه مرکزی مدارک مورد نیاز برای بررسی صلاحیت حرفه­ ای تعیین و در پایگاه اطلاع رسانی خود منتشر خواهد کرد.

ماده ۶-

مسئولیت احراز صلاحیت­ عمومی و تایید صلاحیت حرفه­ ای افراد جهت تصدی سمت کارکنان عملیاتی در چارچوب اساسنامه مؤسسه و

ضوابط این آیین نامه بر عهده مؤسسه بیمه است.
ماده ۷-

مؤسسه بیمه موظف است امکان دسترسی به اطلاعات و

مستندات مربوط به تایید صلاحیت حرفه ای کارکنان عملیاتی خود را برای بیمه مرکزی فراهم نماید.
ماده ۸-
مؤسسه بیمه موظف است ساختار سازمانی مصوب هیئت مدیره خود و
تغییرات بعدی آن را بلافاصله پس از تصویب به بیمه مرکزی ارسال نماید.
فصل چهارم- نظارت
ماده ۹-

بیمه مرکزی می­تواند در موارد زیر با تایید هیئت عامل، تاییدیه صلاحیت حرفه‌ای کارکنان کلیدی مؤسسه بیمه را لغو نماید:

۱- در صورت احراز تخلف هر یک از کارکنان کلیدی مؤسسه بیمه از قوانین و مقررات بیمه‌ای که

به موجب مصوبات شورای­عالی بیمه مشمول یا مستوجب سلب صلاحیت حرفه­ ای باشد.

۲- در صورتی که هر یک از کارکنان کلیدی شرایط موضوع ماده ۲ این آیین‌نامه را از دست بدهد یا

مستنداتی کشف شود مبنی بر اینکه وی از ابتدا شرایط ماده مذکور را نداشته ­است.

۳- ارایه هر گونه اطلاعات کذب و خلاف واقع و یا گمراه‌کننده توسط کارکنان کلیدی به بیمه مرکزی یا اکچوئر رسمی بیمه.
تبصره-

در احکام لغو تاییدیه صلاحیت حرفه­ ای کارکنان کلیدی مؤسسه بیمه،

مدت محرومیت و همچنین سمت‌های مشمول محرومیت درج می­شود.
ماده ۱۰-

مؤسسه بیمه موظف است حداکثر ظرف مدت ۳۰ روز از تاریخ ابلاغ لغو تاییدیه صلاحیت حرفه‌ای هر یک از کارکنان کلیدی، نسبت به معرفی فرد جایگزین اقدام نماید.

در دوره مذکور مسئولیت سمت­ های بلاتصدی حسب مورد به عهده مدیرعامل، معاون فنی یا یکی از اعضای هیات مدیره مؤسسه بیمه خواهد بود.

در هر حال چنانچه مؤسسه بیمه به هر علت ظرف مدت ۶۰ روز نسبت به معرفی فرد جایگزین واجد شرایط در یکی از سمت­های کارکنان کلیدی اقدام ننماید،

بیمه مرکزی می­تواند در اجرای قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه‎‌گری، موضوع را همراه با پیشنهاد مشخص در شورای‌عالی‌بیمه مطرح نماید.
ماده ۱۱-

مؤسسه بیمه موظف است در صورت احراز تخلف هر یک از کارکنان عملیاتی از قوانین و مقررات بیمه­ ای و مصوبات شورای عالی بیمه یا

از دست دادن هر یک از شرایط موضوع ماده ۲ این آیین­ نامه، به تشخیص خود یا حسب اعلام بیمه مرکزی،

ضمن جایگزینی وی با فرد واجد شرایط، مراتب را به بیمه مرکزی اعلام نماید.
ماده ۱۲-

مسئولیت حسن اجرای تکالیف مؤسسه بیمه مصرح در این آیین­ نامه در خصوص کارکنان کلیدی و کارکنان عملیاتی با مدیر عامل و

در خصوص مدیر عامل با هیات مدیره مؤسسه بیمه است.

مدیر عامل یا هیات مدیره حسب مورد در مقابل مؤسسه بیمه یا اشخاص ثالث نسبت به تخلف از مقررات این آیین­ نامه و جبران خسارات وارده مسئول می باشند.
ماده ۱۳-

بیمه مرکزی بر حسن اجرای این آیین­ نامه نظارت می­کند. در صورت قصور یا تخلف مؤسسه بیمه در اجرای این آیین­ نامه،

بیمه مرکزی می­تواند متناسب با نوع، سابقه، تکرار و تعدد قصور یا تخلف صورت گرفته،

به موجب تصمیم هیئت عامل هر یک از اقدامات زیر را به عمل آورد:

۱- اخطار کتبی به مدیر عامل یا هیئت مدیره مؤسسه بیمه حسب مورد.

۲- لغو تاییدیه صلاحیت حرفه ای مدیر عامل یا هیئت مدیره مؤسسه بیمه حسب مورد.

۳- ایجاد محدودیت در جذب نماینده.

۴- پیشنهاد تعلیق فعالیت مؤسسه بیمه در یک یا چند رشته بیمه‌ای معین به شورای‌عالی بیمه.

۵- پیشنهاد لغو پروانه فعالیت مؤسسه بیمه برای تمام رشته ها یا رشته بیمه ای معین به شورای‌عالی بیمه.
ماده ۱۴-

افرادی که قبل از تاریخ ابلاغ این آیین­ نامه در مؤسسات بیمه تصدی یکی از سمت­های کلیدی یا عملیاتی موضوع ماده ۲ این آیین­ نامه را عهده­ دار بوده­ اند

صرفا در زمان انقضای دوره تصدی یا در صورت معرفی جهت تصدی سمت جدید در آن مؤسسه بیمه یا هر سمت کلیدی یا

عملیاتی در سایر مؤسسات بیمه مشمول ضوابط این آیین نامه خواهند بود.
ماده ۱۵-
این آیین­ نامه از تاریخ ابلاغ لازم الاجرا است.
از تاریخ مذکور، مقررات مربوط به احراز صلاحیت حرفه ای کارکنان مؤسسات بیمه مندرج در آیین نامه شماره ۴۰ مصوب شورای عالی بیمه و مکمل های آن لغو و
احراز صلاحیت حرفه‌ای آنها تابع ضوابط این آیین نامه خواهدبود.
آیین‌نامه شماره ۹۰,۱
مکمل آیین ­نامه نحوه احراز صلاحیت حرفه­ ای کارکنان کلیدی و عملیاتی مؤسسات بیمه

شورای‌عالی بیمه به استناد ماده ۱۷ و در اجرای مواد ۳۸ و ۶۴ قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه‌گری،

در جلسه مورخ ۱۳۹۴,۰۹.۳۰ آیین­ نامه نحوه احراز صلاحیت حرفه­ ای کارکنان کلیدی و عملیاتی مؤسسات بیمه (آیین‌نامه شماره ۹۰) را به شرح زیر اصلاح و

به عنوان “آیین­ نامه شماره ۹۰,۱“ و مکمل آیین‌نامه مذکور تصویب نمود:

۱- بند ۱۰ ماده ۱به شرح زیر اصلاح می‌گردد:

“۱۰- سنوات تجربی فعالیت در سمت ­های سرپرستی یا مدیریتی در صنعت بیمه یا فعالیت در سمت ­های مدیریتی در وزارتخانه‌ها،

سازمان‌ها، نهادها و مؤسسات مالی و اقتصادی به تشخیص بیمه مرکزی.”

۲- تبصره ۲ ذیل بند ۵ ماده ۲ به شرح زیر اصلاح می‌گردد:

“تبصره ۲- چنانچه مدرک تحصیلی فرد پیشنهادی برای تصدی هر یک از سمت‌های کارکنان کلیدی و عملیاتی در رشته‌های تحصیلی غیرمرتبط باشد،

حداقل تجربه حرفه‌ای مفید ۱,۵ برابر حداقل‌های مقرر در جدول فوق می­باشد.”

۳- ماده ۱۴ به شرح زیر اصلاح می‌گردد:
“ماده ۱۴-

افرادی که در زمان ابلاغ این آیین­ نامه تصدی یکی از سمت‏های کلیدی یا عملیاتی موضوع ماده ۲ این آیین‌نامه را در یکی از مؤسسات بیمه عهده‌دار بوده ­اند،

مشمول ضوابط قبلی بوده و صرفاً در صورت معرفی جهت تصدی سمت دیگر در آن مؤسسه بیمه یا

سایر مؤسسات بیمه مشمول ضوابط این آیین‌نامه خواهند بود.

آیین‌نامه قرارداد بیمه تامین تعهدات

مصوبات شورای عالی بیمه
آیین‌نامه قرارداد بیمه تامین تعهدات
آیین‌نامه قرارداد بیمه تامین تعهدات در رویه عبور داخلی کالا
آیین نامه شماره ۸۹

شورای­عالی بیمه در اجرای ماده ۱۷ قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه‌گری، در جلسه مورخ ۱۳۹۳,۱۱.۲۱

« آیین‌نامه قرارداد بیمه تامین تعهدات در رویه عبور داخلی کالا»

را مشتمل بر ۱۳ ماده و ۲ تبصره به شرح ذیل تصویب نمود.

ماده ۱- اساس قرارداد

این قرارداد براساس قانون بیمه مصوب سال ۱۳۱۶ و مواد مرتبط از قانون امور گمرکی مصوب ۱۳۹۰ و

آیین‌نامه اجرایی قانون امور گمرکی مصوب ۱۳۹۲ و

قانون بهبود مستمر محیط کسب‌وکار مصوب ۱۳۹۰ بین تشکل اقتصادی …… به عنوان بیمه‌گذار و شرکت بیمه ……. به عنوان بیمه‌گر و

گمرک جمهوری اسلامی ایران به عنوان ذی‌نفع با شرایط زیر منعقد می‌گردد.
ماده ۲- تعاریف

اصطلاحات مورد استفاده در این قرارداد در معانی مشروح زیر به کار می‌رود.
۱- بیمه‌گذار:

تشکل اقتصادی است با عضویت شرکت‌های حمل‌ونقل بین‌المللی که به موجب قوانین و مقررات مربوط ثبت گردیده و

مسئولیت اعضاء براساس موضوع ماده ۳ این قرارداد را پذیرفته و آنرا نزد بیمه‌گر بیمه نموده و متعهد پرداخت حق‌بیمه است.

اتاق بازرگانی و صنایع، معادن و کشاورزی ایران و اتاق تعاون مرکزی جمهوری اسلامی ایران نیز می‌توانند به عنوان بیمه‌گذار این قرارداد باشند.
۲- شرکت حمل‌و‌نقل بین‌المللی:

شخص حقوقی ایرانی که به موجب قوانین و مقررات مربوط، مجاز به انجام عملیات حمل‌ونقل بین‌المللی است.
۳- بیمه­ گر:

موسسه بیمه‌ای است که دارای پروانه فعالیت از بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران بوده و

مجاز به انجام عملیات بیمه در این رشته طبق قوانین و مقررات مربوط است.
۴- ذی‌نفع:

گمرک جمهوری اسلامی ایران است.
۵- بیمه‌نامه:

سندی است کتبی که توسط بیمه‌گر براساس مفاد این قرارداد صادر شده باشد.

بیمه­ گر می تواند برای هر اظهارنامه عبور داخلی یک بیمه نامه مجزا یا یک گواهی بیمه بر اساس این قرارداد صادر نماید.
۶- گواهی بیمه:

سندی است کتبی یا الکترونیکی که در چارچوب این قرارداد به منظور پوشش بیمه ای برای هر اظهارنامه توسط بیمه گر صادر وبه ذینفع ارائه می گردد.
۷- قاچاق:

منظور از قاچاق در این قرارداد موضوع بند «ب» ماده (۱۱۳) ومواد (۶۱) الی (۶۳) قانون امور گمرکی مصوب ۱۳۹۰ و

بند «ب» ماده (۲) قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز مصوب ۱۳۹۲ و اصلاحات بعدی آنها صرفاً در ارتباط با عبور داخلی است.
۸- پروانه عبور داخلی:

سندی است حاوی اطلاعات اظهارنامه عبور داخلی که توسط گمرک پس از انجام تشریفات گمرکی در رویه عبور داخلی برابر مقررات صادر می‌گردد.
۹- اظهارنامه عبور داخلی:

منظور از اظهارنامه عبور داخلی، اظهارنامه موضوع ماده ۳۹ قانون امور گمرگی است.
۱۰-کالای مجاز:

کالایی که صدور آن با رعایت ضوابط نیاز به کسب مجوز ندارد.
۱۱-کالای مجاز مشروط:

کالایی که صدور یا ورود آن نیاز به کسب موافقت قبلی یک یا چند سازمان دولتی دارد.
۱۲-عبور داخلی:

عبور داخلی، رویه گمرکی است که براساس آن کالای گمرک نشده از یک گمرک مجاز به گمرک مجاز دیگر و

یا سایر اماکن تحت نظارت گمرک منتقل می‌گردد تا تشریفات قطعی گمرکی آن در مقصد انجام شود.
ماده ۳- موضوع قرارداد

موضوع قرارداد عبارت است از مسئولیت تامین تعهدات شرکت‌های حمل‌ونقل بین‌المللی در قبال ذی‌نفع برای کالاهای مجاز معادل حقوق ورودی متعلقه و

برای کالاهای مجاز مشروط معادل حقوق ورودی متعلقه به علاوه نصف تا سه برابر ارزش کالا که حسب مورد توسط گمرک تعیین می‌شود که

بر عهده بیمه‌گذار بوده و توسط وی نزد بیمه‌گر بیمه می‌گردد.
ماده ۴- وظایف بیمه‌گذار به شرح زیر است:

۱- بیمه‌گذار موظف است حق‌بیمه را به ترتیبی که در بیمه نامه یا گواهی بیمه مشخص گردیده به بیمه‌گر پرداخت نماید.

۲- بیمه‌گذار موظف است همزمان با انعقاد این قرارداد فهرست مشخصات شرکت‌های حمل‌ونقل بین‌المللی که تعهد آنها را پذیرفته به بیمه‌گر اعلام نماید.

۳- بیمه‌گذار موظف است شرکت‌های حمل‌ونقل بین‌المللی که تعهد آنها را پذیرفته ملزم به انجام اقدامات زیر نماید:

الف- در صورت اطلاع از هرگونه مغایرت بین محموله و پروانه عبور داخلی و مواردی که منجر به عدم تحویل تمام یا بخشی از کالا در مهلت مقرر می‌شود،

مراتب را حداکثر ظرف ۲۴ ساعت از زمان اطلاع، به بیمه‌گذار و بیمه‌گر اعلام نماید.

ب- اقدامات لازم جهت حفظ کالای عبور داخلی به عمل آورد.

ج- در صورت دریافت هرگونه اخطاریه در ارتباط با موضوع قرارداد ازسوی مراجع ذی‌ربط مراتب را بلافاصله به اطلاع بیمه‌گذار و بیمه‌گر برساند.

۴- بیمه‌گذار موظف است به منظور حسن اجرای این قرارداد تضامین لازم را متناسب با حجم عملیات و

ریسک شرکت‌های حمل‌ونقل بین‌المللی که تعهد آنها را پذیرفته، در اختیار بیمه‌گر قرار دهد.
ماده ۵- وظایف و تعهدات بیمه‌گر

وظایف و تعهدات بیمه‌گر به شرح زیر است:

۱- بیمه‌گر موظف است براساس اطلاعات ارائه شده و معادل مبلغی که توسط گمرک مبدأ در اظهارنامه عبور داخلی اعلام می‌شود

بیمه‌نامه یا گواهی بیمه را صادر و در قبال پرداخت حق‌‌بیمه از سوی بیمه‌گذار به وی یا نماینده او تحویل نماید.

۲- تعهدات بیمه‌گر و بیمه­ گذار در ارتباط با موضوع این قرارداد در مورد هر پروانه عبور داخلی از زمان خروج هر محموله از گمرک مبدأ آغاز و

با تایید الکترونیکی یا کتبی وصول تمام کالا توسط گمرک مقصد یا عدم اعلام خسارت از سوی ذی‌نفع به بیمه‌گر تا ۹۰ روز پس

ازپایان مهلت مقرر در پروانه عبور داخلی (هر کدام زودتر اتفاق بیفتد) پایان می‌پذیرد.

۳- بیمه‌گر موظف است در صورت درخواست و هماهنگی ذی‌نفع، واحدهای صدور بیمه­ نامه یا گواهی بیمه موضوع این قرارداد (اعم از شعبه یا نمایندگی) را

در گمرک مبدأ مستقر نماید و مشخصات آنها از جمله دارندگان امضای مجاز در آن واحدها و

نیز هرگونه تغییرات بعدی را کتباً به اطلاع بیمه‌گذار و ذی‌نفع برساند.

۴- بیمه‌گر موظف است با طراحی سامانه نرم‌افزاری مناسب نسبت به فراهم شدن امکان تبادل اطلاعات لازم با بیمه‌گذار و ذی‌نفع اقدام نماید و

فهرست شرکت‌های حمل‌ونقل تحت پوشش را به طور مستمر به ذی‌نفع اعلام نماید.

۵- در موارد زیر، بیمه‌گر مکلف است ظرف مدت ۱۵ روز پس از دریافت مدارک موضوع ماده ۷ با رعایت شرایط این قرارداد خسارت را به ذی‌نفع پرداخت نماید:

الف- چنانچه کل کالای مندرج در اظهارنامه عبور داخلی که براساس آن بیمه نامه یا گواهی بیمه صادر گردیده است

ظرف مهلت مقرر در قانون امور گمرکی به گمرک مقصد تحویل داده نشود.

ب- در مواردی که کالای عبور داخلی تحویل شده به گمرک مقصد براساس صورت جلسه گمرک مقصد یا گمرک بین راهی کسری داشته باشد.
تبصره-

در مواردی که پرداخت خسارت در مهلت مقرر، از سوی بیمه‌گر به تاخیر بیافتد، مشمول حکم ماده ۵۲۲ قانون آئین دادرسی مدنی می‌شود.
ماده ۶- وظایف ذی‌نفع

وظایف ذی‌نفع به شرح زیر است:

۱- چنانچه تمام یا بخشی از کالای عبور داخلی ظرف مهلت مقرر به گمرک مقصد تحویل داده نشود ذی‌نفع موظف است

مراتب را ظرف مدت پانزده روز پس از احراز عدم تحویل کتباً یا هر طریق قابل اثبات دیگر به بیمه‌گذار و بیمه‌گر اعلام نماید.

۲- ذی‌نفع موظف است در صورت تشخیص قاچاق، نسبت به پیگیری موضوع وفق ماده (۴۱) قانون مبارزه با قاچاق مصوب سال ۱۳۹۲در مراجع ذی‌صلاح اقدام نماید.

۳- ذی‌نفع موظف است به منظور تبادل الکترونیکی اطلاعات همکاری لازم را با سایر طرف‌های قرارداد به عمل آورده و

امکان دسترسی سیستمی بیمه­ گر و بیمه­ گذار را به سامانه های مرتبط فراهم نماید.

۴- ذی‌نفع مکلف است لیست شرکت‌های حمل‌ونقل بین‌المللی دارای سابقه تخلف از مقررات گمرکی را به طور مستمر برای سایر طرف‌های قرارداد ارسال نماید.

۵- ذی‌نفع موظف است پس از احراز هر یک از موارد زیر خسارتی را که از بیمه‌گر دریافت نموده است به وی مسترد نماید:

الف- کالا پس از پرداخت خسارت با تأخیر به گمرک مقصد تحویل شده باشد. (موضوع تبصره ماده (۱۱۵) آئین‌نامه اجرائی قانون امور گمرکی)

ب- در مواردی که پس از پرداخت خسارت بر اساس تشخیص ذی‌نفع یا رأی قطعی مرجع رسیدگی‌کننده ذی‌صلاح اثبات شود که موضوع قاچاق منتفی شده است.

ج- در مواردی که به موجب رأی قطعی مرجع رسیدگی‌کننده ذی‌صلاح عدم تحویل کالا به گمرک مقصد ناشی از فورس ماژور بوده باشد.

۶- ذی‌نفع موظف است حداکثر ظرف مدت یک هفته پس از دریافت خسارت اصل بیمه‌نامه یا گواهی بیمه مربوط را (در صورت ارائه فیزیکی) به بیمه‌گر تحویل نماید.
ماده ۷- مدارک لازم برای دریافت خسارت

برای دریافت خسارت، ذی‌نفع موظف است ضمن اعلام کتبی خسارت به بیمه­ گر، اسناد و مدارک ذیل را به وی ارایه نماید:

الف) تصویر اظهارنامه عبور داخلی ممهور به مهر گمرک،

ب) تصویر بیمه‌نامه یا گواهی بیمه مربوط (در صورت ارائه فیزیکی)،

ج) تصویر اوراق مربوط به اقدامات قانونی صورت گرفته در مراجع ذی‌صلاح توسط ذی‌نفع در صورت تشکیل پرونده.

د) تصویر مکاتبات ذی‌نفع با بیمه‌گذار موضوع بند (۱) ماده (۶) این قرارداد.
ماده ۸- استثنائات

در موارد زیر بیمه‌گر در مقابل ذی‌نفع تعهدی نخواهد داشت:

۱- کاهش وزن کالاهایی که به موجب مفاد قانون امور گمرکی به طور ذاتی دچار افت وزن می‌گردند.

۲- فورس ماژور نظیر سیل، توفان، زلزله، آتش‌فشان و سایر حوادث و بلایای طبیعی و نیز جنگ و شورش.

۳- جریمه انتظامی موضوع تبصره ذیل ماده (۱۱۵) آئین‌نامه اجرائی قانون امور گمرکی.
ماده ۹- بازیافت خسارت

پس از پرداخت خسارت، بیمه‌گر جانشین ذی‌نفع جهت بازیافت خسارت پرداختی خواهد بود و

بیمه‌گر می‌تواند نسبت به بازیافت خسارت پرداختی، از بیمه­ گذار یا شرکت حمل‌ونقل اقدام نماید.
تبصره-

در مواردی که به تشخیص مراجع ذی‌صلاح علت عدم تحویل تمام یا بخشی از کالا ناشی از عذر موجه باشد، میزان بازیافت حداکثر ده درصد خسارت پرداختی خواهد بود.
ماده ۱۰– مدت قرارداد

مدت قرارداد یک سال شمسی است و مفاد آن برای طرف‌های قرارداد در خصوص بیمه‌نامه‌ها یا

گواهی‌های بیمه صادره در دوره اعتبار قرارداد تا پایان اعتبار بیمه‌نامه‌ها یا گواهی های بیمه کماکان به قوت خود باقی است.
ماده ۱۱- خاتمه اعتبار بیمه‌نامه

با تحقق هر یک از موارد زیر اعتبار بیمه‌نامه یا گواهی بیمه تمام می‌شود:

۱- تحویل کالا به گمرک مقصد طبق اعلام گمرک ظرف مهلت مقرر.

۲- پرداخت خسارت از سوی بیمه‌گر.
ماده ۱۲- نحوه فسخ قرارداد

در طول مدت اعتبار قرارداد هر یک از طرف‌های قرارداد می‌توانند با اعلام قبلی (به صورت کتبی) یک‌ماهه به

سایر طرف‌های قرارداد، نسبت به فسخ آن اقدام کنند.

در صورت فسخ، طرف‌های قرارداد متعهد به ایفای تعهدات ناشی از این قرارداد در مورد بیمه­ نامه­ های/گواهی های صادره قبلی می‌باشند.
ماده ۱۳- نحوه حل‌وفصل اختلاف

هرگونه اختلاف ناشی از تعبیر، تفسیر و یا اجرای این قرارداد،

در صورتی که از طریق برگزاری جلسات مشترک و مذاکره حل ‌و فصل نشود،

بارعایت قوانین و مقررات مربوط قابل ارجاع به داوری یا طرح در مراجع صالحه خواهد بود.

آیین‌نامه شماره ۶۸/۳ (مکمل آیین نامه بیمه های زندگی و مستمری)

آیین‌نامه شماره ۶۸/۳ (مکمل آیین نامه بیمه های زندگی و مستمری)
آیین‌نامه شماره ۶۸/۳

شورای‌عالی بیمه در اجرای ماده ۱۷ قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه‌گری در جلسه مورخ ۱۳۹۶/۸/۲۹،

“آیین‌نامه بیمه‌های زندگی و مستمری (آیین‌نامه شماره ۶۸)” را به شرح زیر اصلاح و به عنوان آیین‌نامه شماره ۶۸/۳ و مکمل آیین‌نامه مذکور تصویب نمود:

تبصره‌های ذیل ماده ۲ آیین‌نامه به شرح زیر اصلاح و جایگزین شد:
تبصره ۱-

موسسات بیمه مختلط می­توانند پوشش تکمیلی خطرات اضافی را طبق مقررات مربوط، همراه انواع بیمه­های زندگی عرضه نمایند.
تبصره ۲–

موسسات بیمه زندگی و مستمری می­توانند تعهد پرداخت سرمایه یا مستمری اضافی در صورت فوت یا نقص عضو ناشی از حادثه،

پرداخت سرمایه و یا معافیت از پرداخت حق‌بیمه در صورت از کار افتادگی دائم (اعم از کلی یا جزئی) به هر علت،

پرداخت بخشی از سرمایه فوت در صورت ابتلا به بیماری‌های خاص و جبران هزینه‌های پزشکی ناشی از حادثه را

به عنوان پوشش تکمیلی انواع بیمه‌های زندگی و مستمری عرضه نمایند.

شرایط این‌گونه پوشش‌های بیمه‌ای باید حسب مورد منطبق با شرایط عمومی مربوط مصوب شورای‌عالی بیمه یا شرایط عمومی مورد تایید بیمه مرکزی باشد.

موسسات بیمه مذکور مجاز به صدور مستقل پوشش‌های تکمیلی فوق نیستند.

انواع بیماریهای خاص موضوع این تبصره و حداکثر سرمایه برای پوشش مربوط به این بیماریها هر ساله توسط بیمه مرکزی تعیین و ابلاغ می‌شود.
تبصره ۳–

درصد واگذاری اتکایی اجباری پوشش‌های تکمیلی موضوع تبصره ۲ این ماده در موسسات بیمه زندگی و مستمری

تابع مقررات بیمه‌های زندگی و مستمری است.

سایر شرایط این پوشش‌ها از قبیل نرخ کارمزد فروش، کارمزد اتکایی اجباری،

نحوه مشارکت در منافع بیمه‌گذاران، حقوق بیمه‌گذاران نسبت به ذخایر ریاضی،

نحوه تنظیم حساب‌ها و نحوه ذخیره‌گیری آن‌ها تابع بیمه‌های خطر فوت زمانی است.
تبصره ۴ –

موسسات بیمه می‌توانند علاوه بر بیمه‌های مستمری، تعهدات سایر انواع بیمه را هم به صورت مستمری پرداخت نمایند.

بررسی خسارت و تحلیل نوع حادثه و انواع خطرات

بررسی خسارت و تحلیل نوع حادثه و انواع خطرات

تعریف حادثه و خسارت ناشی از آن

خطرهای مورد تعهد بیمه گر

خطرهای خارج از تعهد بیمه گر

اتومبیل

اتومبیل‌ وسیله‌ای‌ است‌ که‌ تقریباً از اواخر قرن‌ نوزدهم‌ و به‌ شکلی‌ همه‌گیر وارد زندگی‌ انسان‌ در جوامع‌ بشری‌ شده‌و نقشی‌ بسیار مهم‌ در حمل‌ مسافر و جابجایی‌ کالا دارد. اصولا در بیشتر جوامع‌ انسانی‌ بیشترین‌ جابجایی‌ مردم‌ ومسافران‌ به‌ وسیله‌ اتومبیل‌ صورت‌ می‌پذیرد و اتوبوسها، کامیونها و اتومبیلهای‌ سواری‌ در ابعادی‌ وسیع‌ چنان‌ در بطن‌زندگی‌ انسانها رسوخ‌ کرده‌اند، که‌ براستی‌ باید گفت‌ زندگی‌ انسان‌ بدون‌ بهره‌گیری‌ از این‌ وسیله‌ نقلیه‌ موتوری‌ ناممکن‌است اتومبیل‌ در زندگی‌ صنعتی‌ و کشاورزی‌ و رسانیدن‌ کالا از محل‌ تولید به‌ بازار مصرف‌ و داد و ستد بین‌المللی‌ نقشی‌سازنده‌ و پراهمیت‌ دارد، و در واقع‌ یکی‌ از ویژگیهای‌ بارز و مشخص‌ قرن‌ بیستم‌، پدید آمدن‌ این‌ وسیله‌ نقلیه‌ است‌.پدیدار شدن‌ این‌ وسیله‌ نقلیه‌ اگرچه‌ به‌ همراه‌ خود رفاه‌ و آسایش‌ و سرعت‌ را به‌ ارمغان‌ آورده‌، اما به‌ همان‌ نسبت‌باعث‌ بروز مشکلات‌ بسیار و خطرات‌ فراوان‌ هم‌ شده‌ است‌، زیرا خطر تصادم‌ و برخورد با این‌ وسیله‌ نقلیه‌ روبه‌افزایش‌ نهاده‌ و تنها راه‌ جبران‌ و کمک‌ به‌ زیاندیدگان‌ این‌ پدیده‌ قرن‌ بیستم‌ و رفع‌ و یا تقلیل‌ اثرات‌ نامطلوب‌ آن‌ درزندگی‌ زیاندیدگان‌ استفاده‌ از بیمه‌ است.

شرکتهای‌ بیمه‌ با درک‌ این‌ نیاز جوامع‌ انسانی‌، طرحهای‌ متفاوتی‌ برای‌ جبران‌ خسارات‌ این‌ حوادث‌ ارائه‌ داده‌اند.در بیمه‌ اتومبیل‌، گاهی‌ تعهد بیمه‌گر جبران‌ خسارت‌ وارد به‌ وسیله‌ نقلیه‌ بیمه‌ شده‌ است‌ و گاهی‌ خسارات‌ وارد به‌شخص‌ ثالث‌ را جبران‌ می‌کند

معمولا کلیه‌ حوادث‌ زیانبار ناشی‌ از تصادفات‌ رانندگی‌ به‌ یکی‌ از سه‌ حالت‌ زیراست‌:

– راننده‌ مقصر است‌ و زیاندیده‌ مالی‌ و جانی‌ کاملا بی‌تقصیر است

– زیان‌دیده‌ مقصر است‌ و راننده‌ کاملا بی‌تقصیر است

– راننده‌ و زیاندیده‌ هر دو در ایجاد حادثه‌ مقصرند

تشخیص‌ هریک‌ از سه‌ مورد فوق‌ صرفاً برعهده‌ مقامات‌ صلاحتیدار راهنمایی‌ و رانندگی‌ است‌ و در صورت‌ عدم‌توافق زیاندیده‌ با مقصر حادثه‌، نتیجه‌گیری‌ از حادثه‌ براساس‌ گزارش‌ مأموران‌ انتظامی‌ با محاکم‌ صالحه‌ است‌ ذکر این‌نکته‌ لازم‌ است‌ که‌ برای‌ تسویه‌ خسارات‌ سنگین‌ شرکتهای‌ بیمه‌ به‌ ارائه‌ گزارش‌ مقامات‌ انتظامی‌ که‌ از حادثه‌ بازدیدکرده‌اند نیاز دارند.شرکتهای‌ بیمه‌ در ایران‌ پوششهای‌ متفاوتی‌ را در زمینه‌ بیمه‌ اتومبیل‌ ارائه‌ داده‌اند که‌ به‌ طور خلاصه‌ به‌ شرح‌ زیراست‌ :

– پوشش‌ بیمه‌ بدنه‌ اتومبیل‌

– بیمه‌ شخص‌ ثالث‌ (بیمه‌ اجباری‌ مسئولیت‌ مدنی‌ دارندگان‌ وسایل‌ نقلیه‌ موتوری‌ در مقابل‌ اشخاص‌ثالث‌).

– بیمه‌ حوادث‌ راننده.

– بیمه‌ مازاد مسئولیت‌ مدنی‌ دارندگان‌ وسایل‌ نقلیه‌ موتوری‌ زمینی‌ در مقابل‌ اشخاص‌ ثالث‌ (تاحددیه‌).

بیمه‌ بدنه‌ اتومبیل

براساس‌ شرایط این‌ بیمه‌نامه‌، دارنده‌ و یا مالک‌ وسیله‌ نقلیه اتومبیل‌ خود را در برابر خطرات‌ بیمه‌می‌کند تا در صورت‌ بروز حادثه‌ و ایجاد خسارت‌ به‌ وسیله‌ نقلیه‌ موضوع‌بیمه‌، شرکت‌ بیمه خسارت‌ وارد را براساس‌ شرایط بیمه‌نامه‌ جبران‌ کند. منظور از خطرات‌ موردتعهد بیمه‌گر، همان‌ حوادثی‌ است‌ که‌ درصورت‌ واقع‌ شدن‌ چنانچه‌ باعث‌ نابودی‌ و یا آسیب‌ دیدگی‌ اتومبیل‌ شود بیمه‌گر موظف‌ به‌ جبران‌ آن‌خواهد بود:

۱- خطرهای‌ مورد تعهد بیمه‌گر

– حوادثی‌ که‌ منجر به‌ ورود خسارت‌ به‌ وسیله‌ نقلیه‌ مورد بیمه‌ گردد، مانند تصادم‌ دو اتومبیل‌،برخورد وسیله‌ نقلیه‌ با اجسام‌ ثابت‌ و یا متحرک‌، برگشتن‌ و یا سقوط اتومبیل

– آتش‌سوزی‌، صاعقه‌ و انفجار وسیله‌ نقلیه

– سرقت‌ کلی‌

– خسارات‌ وارد به‌ لوازم‌ یدکی‌ اصلی‌ اتومبیل‌ که‌ براساس‌ کاتالوگ‌ همراه‌ اتومبیل‌ به‌ دارنده‌ آن‌ حویل‌شده‌ باشد

– پرداخت‌ کلیه‌ هزینه‌های‌ معقول‌ و منطقی‌ که‌ به‌ منظور نجات‌ مورد بیمه‌ و حمل‌ و نقل‌ آن‌ به ‌تعمیرگاه‌ و یا محل‌ امن‌ صورت‌ پذیرفته‌ باشد

– خساراتی‌ که‌ در جریان‌ حمل‌ و نقل‌ توسط جرثقیل‌، خط آهن‌ و یا سایر وسایل‌ نقلیه‌ به‌ مورد بیمه ‌وارد آید

۲- خطرهای‌ خارج‌ از تعهد بیمه‌گر

خطرهای‌ خارج‌ از تعهد بیمه‌گر خطراتی‌ است‌ که‌ چنانچه‌ منشأ بروز حادثه‌ منجر به‌ خسارت‌ گردد،بیمه‌گر براساس‌ شرایط بیمه‌نامه‌ متعهد جبران‌ خسارت‌ آن‌ نخواهد بود مگر این‌ که‌ برخلاف‌ آن‌ توافق‌شده‌ باشد، این‌ خطرات‌ عبارتند از :

– خسارات‌ ناشی‌ از کهنگی‌، عدم‌ مراقبت‌ و نگهداری‌ و اسقاط اتومبیل

– هرگونه‌ آسیب‌ و خسارت‌ وارد به‌ لاستیکها، جز در زمانی‌ که‌ وسیله‌ نقلیه‌ به‌ علت‌ آتش‌سوزی ‌خسارت‌ دیده‌ باشد که‌ در این‌ حالت‌ فقط تا ۵ ۰% قیمت‌ لاستیک‌ به‌ عنوان‌ خسارت‌ پرداخت‌ خواهد شد.

– زیان‌ ناشی‌ از عدم‌ استفاده‌ از وسیله‌ نقلیه‌ از زمانی‌ که‌ دچار حادثه‌ می‌شود تا زمانی‌ که‌ راه‌اندازی ‌مجدد می‌گردد.

– کاهش‌ و پایین‌ آمدن‌ ارزش‌ مورد بیمه‌ براثر حادثه

– خطرات‌ جنگ‌، شورش‌ و انقلاب‌، و خسارات‌ مستقیم‌ و غیرمستقیم‌ ناشی‌ از انفجارهای‌ هسته‌ای‌ واشعه‌ یون‌زا.

– خطرات‌ طبیعی‌ مانند، زمین‌ لرزه‌، سیل‌ وآتشفشان

– خسارتهای‌ عمدی‌ بیمه‌گذار

– خسارات‌ ناشی‌ از رانندگی‌ در حین‌ مستی‌ و یا تحت‌ تأثیر مواد مخدر و یا آزمایش‌ سرعت

بیمه‌ شخص‌ ثالث

افرادی‌ که‌ در یک‌ جامعه‌ زندگی‌ می‌کنند باید تابع‌ قوانین‌ و نظامات‌ آن‌ جامعه‌ باشند و به‌ همین‌ دلیل‌چنانچه‌ شخصی‌ چه‌ از روی‌ عمد و چه‌ به‌ علت‌ بی‌احتیاطی‌ و غفلت‌ مرتکب‌ عملی‌ خلاف‌ قانون‌ ومقررات‌ شود، مسئول‌ بوده‌ و باید به‌ مجازات‌ متناسب‌ با آن‌ بی‌احتیاطی‌ برسد و زیان‌ وارد اعم‌ از مالی‌ ویا جانی‌ را جبران‌ کند. مسئولیت‌ مدنی‌ زمانی‌ جنبه‌ عملی‌ به‌ خود می‌گیرد که‌ شخص‌ مقصر حادثه‌ مجبورشود زیان‌ وارد به‌ شخص‌ ثالث‌ را جبران‌ کند. تفاوت‌ مسئولیت‌ مدنی‌ با مسئولیت‌ جزایی‌ در این‌ است‌ که‌مسئولیت‌ جزایی‌ قابل‌ بیمه‌ کردن‌ نیست‌ و مغایر قوانین‌ و عرف‌ جوامع‌ انسانی‌ تلقی‌ می‌شود.

بیمه‌ مسئولیت‌ مدنی‌ دارندگان‌ وسایل‌ نقلیه‌ موتوری‌ در ایران‌ در بیست‌ و نهم‌ دیماه ‌ ۱۳۴۷ به‌ تصویب ‌رسید تا مسئولیت‌ مدنی‌ بیمه‌گذار در مقابل‌ اشخاص‌ ثالث‌ در نتیجه‌ حوادث‌ ایجاد شده‌ از وسیله‌ نقلیه‌مورد استفاده‌ خود را بیمه‌ کند. بیمه‌ مسئولیت‌ مدنی‌ در ایران‌ به‌ دو بخش‌ عمده‌ تقسیم‌ می‌شود که‌عبارتند از :

بیمه اختیاری

بیمه‌ اختیاری‌ (که‌ شامل‌ بیمه‌نامه‌های‌ دیه‌، بیمه‌ مازاد ثالث‌ و بیمه‌ کارت‌ سبز است‌ که‌ این‌ سه‌ نوع‌اخیر سالها بعد از تصویب‌ قانون‌ بیمه‌ شخص‌ ثالث‌ توسط شرکتهای‌ بیمه‌ طرح‌ریزی‌ و ابداع‌ شده‌ است‌).باتوجه‌ به‌ این‌ که‌ این‌ بیمه‌نامه‌ خسارات‌ مالی‌ و جانی‌ وارد به‌ اشخاص‌ ثالث‌ را جبران‌ می‌کند، براساس‌شرایط بیمه‌نامه‌ افراد زیر در قبال‌ بیمه‌گذار شخص‌ ثالث‌ شناخته‌ نمی‌شوند

الف. بیمه‌گذار و کلیه‌ افرادی‌ که‌ مسئولیت‌ آنها مسئولیت‌ بیمه‌گذار تلقی‌می‌شود

ب‌. کارکنان‌ بیمه‌گذار مسئول‌ حادثه‌ که‌ در حین‌ کار و انجام‌ وظیفه‌ باعث‌ بروز حادثه‌ شده‌ باشند

پ. همسر، پدر، مادر، اولاد و اجداد تحت‌ تکفل‌ بیمه‌گذار

ت. راننده‌ای‌ که‌ حادثه‌ منحصراً در نتیجه‌ خطای‌ او ایجاد شده‌ باشد

بیمه‌گر، مسئولیت‌ مدنی‌ بیمه‌گذار در قبال‌ اشخاص‌ ثالث‌ را در مورد خسارتهای‌ مالی‌ تا مبلغ‌ ۲۵۰۰۰ ریال‌ و خسارتهای‌ جانی‌ حداکثر تا مبلغ‌ ۲۰۰,۰۰۰ ریال‌ بیمه‌ کرده‌ است‌ که‌ در صورت‌ بروز حادثه‌ آن‌ راپرداخت‌ خواهد کرد

خطرهای‌ خارج‌ از تعهد بیمه‌گر

خسارتهای‌ زیر از شمول‌ تعهدات‌ بیمه‌گر خارج‌ است‌:

خسارات‌ ناشی‌ از جنگ‌، جنگ‌ داخلی‌، شورش‌، آشوب‌، بلوا، انقلاب‌

خسارات‌ ناشی‌ از خطرات‌ طبیعی‌ از قبیل‌ سیل‌، زلزله‌، صاعقه‌ و طوفان

خسارات‌ مستقیم‌ و غیرمستقیم‌ ناشی‌ از اشعه‌ یون‌زا و رادیواکتیویت

خسارات‌ وارد به‌ محمولات‌ وسایل‌ نقلیه‌ مورد بیمه

خسارات‌ ناشی‌ از محکومیت‌ جزایی‌ و پرداخت‌ جرایم

خسارات‌ وارد ناشی‌ از عمل‌ متصرفین‌ غیرقانونی‌ وسایل‌ نقلیه‌ یا رانندگان‌ فاقد گواهینامه‌

خسارات‌واردبه‌بیمه‌گذاروکالا، اموال‌، ساختمانهاو وسایل‌نقلیه‌تحت‌مالکیت‌ و یا تصرف‌ بیمه‌گذار

بیمه‌ حوادث‌ راننده‌

اصولا هرتصادم‌ باعث‌بروز دونوع‌ خسارت‌ می‌شود; نخست‌ خساراتی‌است‌ که‌ به‌اشخاص‌ ثالث‌ واردمی‌آید که‌ لزوماً و برحسب‌ قانون‌، مقصر حادثه‌ ملزم‌ به جبران‌ آن‌ و دیگر خساراتی‌ است‌ که‌ به‌ وسیله‌نقلیه‌ مقصر حادثه‌، راننده‌ و سرنشینان‌ آن‌ وارد می‌آید. خسارات‌ دسته‌ اول‌ را می‌توان‌ از محل‌ بیمه‌نامه‌شخص‌ ثالث‌ و یا مازاد ثالث‌ جبران‌ کرد و خسارات‌ دسته‌ دوم‌ خود شامل‌ دو قسمت‌ است‌ که‌ خسارات‌مالی‌ و خسارات‌ جرح‌ و فوت‌ از این‌ دسته‌اند. بخش‌ نخست‌ خسارات‌ دسته‌ دوم‌ را می‌توان‌ از محل‌بیمه‌نامه‌ بدنه‌ اتومبیل‌ جبران‌ کرد و بخش‌ دوم‌ آن‌ یا باید از طریق‌ بیمه‌نامه‌ حوادث‌ راننده‌ جبران‌ شود ویا بیمه‌نامه‌ دیه‌ این‌ گونه‌ خسارات‌ جرح‌ و فوت‌ را جبران‌ کند. دراین‌ حالت‌ چنانچه‌ شرکت‌ بیمه‌سرنشینان‌ اتومبیل‌ را بیمه‌ کرده‌ باشد، در صورت‌ بروز خسارات‌ جرح‌ و فوت‌، آن‌ را جبران‌ خواهد کرد.

۱- خطرهای‌ مورد تعهد بیمه‌گر

براساس‌ شرایط بیمه‌نامه‌ حوادث‌ راننده‌، چنانچه‌ وسیله‌ نقلیه‌ مورد بیمه‌ به‌ علت‌ آتش‌سوزی‌،انفجار، واژگون‌ شدن‌، منحرف‌ شدن‌ و یا سقوط باعث‌ بروز هرگونه‌ خسارت‌ جرح‌ و فوت‌ سرنشینان‌اتومبیل‌ شود، بیمه‌گر متعهد است‌ خسارات‌ وارد را براساس‌ شرایط بیمه‌نامه‌ پرداخت‌ کند. لازم‌ به‌ ذکراست‌ که‌ تعهد بیمه‌گر در مورد بیمه‌نامه‌ حوادث‌ راننده‌ محدود به‌ ظرفیت‌ مجاز اتومبیل‌ مورد بیمه‌است‌. در واقع‌ بیمه‌ سرنشین‌ نوعی‌ بیمه‌نامه‌ حادثه‌ است‌ که‌ در آن‌ خطرات‌ مورد بیمه‌، محدود به‌مواردی‌ است‌ که‌ در بیمه‌نامه‌ از آنها به‌ عنوان‌ حوادث‌ مشمول‌ بیمه‌ نام‌ برده‌ شده‌ است

۲- خطرهای‌ خارج‌ از تعهد بیمه‌گر

سرنشینان‌ وسیله‌ نقلیه‌ مورد بیمه‌ در مقابل‌ حوادث‌ مذکور در بند تحت‌ پوشش‌ بیمه‌ای‌ قراردارند و تابع‌ شرایط عمومی‌ بیمه‌نامه‌ حوادث‌ راننده‌ می‌باشند; اما در صورتی‌ که‌ بروز و منشأ حادثه‌یکی‌ از خطرات‌ مذکور در ذیل‌ باشد، بیمه‌گر تعهدی‌ در جبران‌ خسارت‌ ندارد

خسارات ‌ناشی ‌از خطرات‌طبیعی‌ مانند زلزله‌، سیل‌، طوفان‌، صاعقه‌ و آتشفشان‌ که‌ انسان‌ در ظهور وبروز آنها دست‌ نداشته‌ و بروز آن‌ خارج‌ از اراده‌ بشر است

خسارات‌ ناشی‌ از جنگ‌، شورش‌، آشوب‌، بلوا، اعتصاب‌ و … که‌ معروف‌ به‌ خطرات‌ اجتماعی‌است‌ قابل‌ جبران‌ نیست‌ مگر این‌ که‌ شرط خلاف‌ دیگری‌ بین‌ طرفین‌ قرارداد توافق‌ شده‌ باشد

خسارات‌ ناشی‌ از کاربرد وسیله‌ نقلیه‌ در مسابقات‌ شرطبندی‌ و آزمایشهای‌ رانندگی

خسارات‌ ناشی‌ از تشعشعات‌ رادیواکتیویته‌ و اشعه‌ یون‌زا.

خسارات‌ وارد به‌ سرنشینان‌ اتومبیل‌ چنانچه‌ در زمان‌ سوختگیری‌ آن‌ ایجاد شده‌ باشد

اصولا خسارات‌ وارد در صورتی‌ قابل‌ جبران‌ است‌ که‌ راننده‌ دارای‌ گواهینامه‌ مجاز رانندگی‌ باشد. درصورتی‌ که‌ حادثه‌ منجر به‌ نقص‌ عضو و ازکارافتادگی‌ سرنشینان‌ اتومبیل‌ شود، غرامت‌ براساس‌ جدول‌نقص‌ عضو و ازکارافتادگی‌ پرداخت‌ و تسویه‌ خواهد شد.

پوشش مازاد برای خسارت‌های مالی

طبق ماده ۸ قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مصوب سال ۱۳۹۵، حداقل مبلغ بیمه موضوع این قانون در بخش خسارت ‌بدنی معادل حداقل ریالی دیه یک مرد مسلمان در ماههای حرام با رعایت تبصره ماده (۹) این قانون است و در هر حال بیمه‌گذار موظف به أخذ الحاقیه نمی‌باشد. بنابراین تهیه پوشش مازاد جانی ( بدنی) موضوعیت ندارد.

حداقل مبلغ بیمه‌ موضوع این قانون در بخش خسارت مالی معادل دو و نیم درصد (۵/۲%) تعهدات بدنی است. بیمه‌گذار می‌تواند برای جبران خسارت‌های مالی بیش از حداقل مزبور، در زمان صدور بیمه‌نامه یا پس از آن، بیمه تکمیلی تحصیل کند.

تبصره: در صورتی که بیمه‌گذار در خصوص خسارت‌های مالی تقاضای پوشش بیمه‌ای بیش از سقف مندرج در این ماده را داشته باشد بیمه‌گر مکلف به انعقاد قرارداد بیمه تکمیلی با بیمه‌گذار می‌باشد. حق بیمه در این مورد در چهارچوب ضوابط کلی که توسط بیمه مرکزی اعلام می‌شود، توسط بیمه‌گر تعیین می‌گردد.

اصطلاحات بیمه ای

اصطلاحات بیمه ای

فارسی انگلیسی معنی مشاهده
آتش‌سوزی FIRE در بیمه آتش‌سوزی، آتش‌سوزی عبارت از آتشی است که یا از یک منبع حرارتی غیرقابل کنترل…  
آکچوئر ,محاسب  نرخ  بیمه Actuary کارشناس محاسباتی بیمه – محاسب نرخ بیمه – آمارشناس بیمه عمر  
ادعای خسارت Claim هنگامی که بیمه گذار یا ذی نفع براساس شرایط بیمه نامه در پی دریافت خسارت ازبیمه…  
ارزش بازخرید Surrender Value در بیمه‌نامه‌های عمر که دارای ذخیره ریاضی می‌باشند (مثل بیمه…  
ارزیاب خسارت Loss Assessor شخصی که از طرف بیمه گذاران به مذاکره با بیمه گر درباره خسارت ادعا شده می پردازد…  
اصل جانشینی Subrogation در مواقعی که در حادثه‌ای مسئول ایجاد خسارت مشخص باشد زیان دیده حق دارد که…  
اصل حد اعلای حسن نیت Utmost Good Faith عقد بیمه مبتنی بر حسن نیت طرفین عقد یعنی بیمه‌گذار و بیمه‌گر است. در…  
اصل علیت یا سبب بلافصل خسارت Proximate Cause بر طبق اصل علیت، می‌بایستی بین خطر بیمه شده و خسارت مورد ادعای بیمه&zwnj…  
اصل غرامت INDEMNITY به موجب اصل غرامت که بر بیمه‌های اشیاء و مسئولیت حاکم است خسارت پرداختی توسط بیمه‌گر…  
اصل نفع بیمه‌ای INSURABLE INTEREST اصل نفع بیمه‌ای به طور خلاصه عبارت است از ذینفع بودن بیمه‌گذار در بقاء آنچه بیمه می…  
اعتبار اسنادی DOCUMENTARY CREDIT-LETTER OF CREDIT(L.C) به موجب اعتبار اسنادی بانک متعهد می‌شود که به دستور و بحساب خریدار کالا پس از دریافت مدارک…  
الحاقیه ENDORSEMENT نوشته ای است که به بیمه نامه ضمیمه می شود و جزء جدایی ناپذیر آن به حساب می آید. در واقع…  
اموال مجاور Existing Property اموال متعلق یا دراختیار کارفرما و یا سایر پیمانکاران که در مجاورت پروژه قرار…  
بازخرید سرمایه Capital repurchase بازخرید بیمه نامه عمر در هر زمانی برای بیمه گزار یا ذینفعان (در صورت فوت بیمه…  
باطل کردن قرار داد بیمه Rescission باطل کردن بیمه نامه باید در محدوده زمانی خاص و با استدلالات مشخص صورت پذیرد و…  
برداشت ضایعات Clearance of Debris مبلغی  که برای پاکسازی محل کارگاه پروژه از ضایعات ناشی از خسارت یا تخریب…  
بیمه اتکایی Reinsurance بیمه اتکایی پوششی است که شرکت های بیمه می توانند با خرید آن ، همدیگر را درقبال خسارت های بزرگ…  
بیمه عمر گروهی GROUP LIFE INSURANCE بیمه نامه ای است که همزمان تعدادی از کارکنان یا کارگران یک سازمان را تحت پوشش قرار می دهد. این…  
بیمه نامه مانده بدهکار Protection policy mortage براساس این نوع بیمه نامه عمر، در مواردی که وام گیرنده قبل از پرداخت همه اقساط…  
بیمه‌گر Insurer بیمه‌گر شخصی است حقوقی که در مقابل دریاٿت حق‌بیمه از بیمه‌گذار تعهد جبران خسارت و…
بیماری ‌های خاص Particular disease بیماری‌ های خاص نظیر خونریزی غیرطبیعی ، یا لکه‌بینی وغیره  
بیماری عفونی Infectious disease بیماری ‌های عفونی مانند سل،هپاتیت،حصبه،تب مالت،مالاریا،ایدز،کیست هیداتیک و…  
بیماری‌ های دستگاه تنفسی Respiratory system disease بیماری ‌های دستگاه تنفسی مانند سرفه مزمن،تنگی نفس به هنگام فعالیت،آسم و…  
بیماری‌ های قلب و عروق Heart and blood vessel disease بیماری ‌های قلب و عروق بخصوص فشار خون و درد قفسه سینه،سکته قلبی،واریس و…  
بیمه آثار هنری Fine Art Insurance آثار هنری مانند تابلوهای نقاشی و کلکسیون های هنری با نرخ و شرایط خاص مورد تامین قرار می گیرند.  
بیمه اتکایی Reinsurance بیمه اتکایی پوششی است که شرکت های بیمه می توانند با خرید آن ، همدیگر را درقبال…  
بیمه تجهیزات الکترونیکی Electronic Equipment Insurance کلیه دستگاهها و تجهیزاتی که بیشتر قطعات آنرا، قطعات الکترونیکی تشکیلمیدهد از…  
بیمه تجهیزات و ماشین¬آلات پیمانکاران Contractors’ Plant & Machinery insurance بیمه ای که تجهیزات و ماشین آلات پیمانکاران از قبیل لودر، جرثقیل، سنگ شکن…  
بیمه تمام خطر پیمانکاران Contractors’ All Risks Insurance بیمه ای که پروژه های در حال احداث عمرانی و ساختمانی که ارزش مصالح در آنها از…  
بیمه تمام خطر نصب Erection All Risks Insurance بیمه ای که پروژه های در حال احداث تأسیساتی و سازه ای که ارزش اقلام مورد نصب در…  
بیمه حوادث تحصیلی Educational Insurance بیمه حوادث تحصیلی براساس توافقنامه‌ای فی مابین وزارت آموزش و پرورش اداره کل تعاون و تامین…  
بیمه ریسکهای تکمیل شده ساختمانی C.E.C.R)Civil Engineering Completed Risks Insurance) کلیه پروژه هائی که در زمان احداث تحت پوشش بیمه CAR قرار می گیرند، در دوره بهره…  
بیمه ریسکهای تکمیل شده ساختمانی Civil Engineering Completed Risks Insurance کلیه پروژه هائی که در زمان احداث تحت پوشش بیمه CAR قرار می گیرند، در دوره بهره…  
بیمه شکست ماشین آلات Machinery Breakdown Insurance کلیه پروژه هائی که در زمان نصب تحت پوشش بیمه EAR قرار می گیرند، در دوره بهره…  
بیمه عدم النفع ناشی از شکست ماشین آلات Machinery Loss Of Profits Insurance هرگاه در اثر یکی از خطرات تحت پوشش در بیمه شکست ماشین آلات کار یا خط تولید با…  
بیمه فساد کالا در سردخانه Deterioration Of Stock in Cold Storage در این بیمه خسارت وارد به کالاهای موجود در سردخانه ها در اثر خسارت وارد به…  
بیمه گذار Policyholder شخص یا سازمانی است که بیمه گر برای او بیمه نامه صادر می کند و معمولا منافع بیمه…  
بیمه مسافرتی Travelling Insurance بدلیل شرایط آب و هوایی و غذا های نامناسب دچار گرمازدگی، مسمومیت و بیماری شده و نیاز به مراقبت های…  
بیمه نامه مانده بدهکار Mortgage Protection Policy براساس این نوع بیمه نامه عمر، در مواردی که وام گیرنده قبل از پرداخت همه اقساط…  
بیمه های مهندسی Engineering Insurances بیمه هائی که پروژه های در حال احداث یا سازه ها و تأسیسات در حال بهره برداری و…  
بیماری ‌های خاص Particular disease بیماری‌ های خاص نظیر خونریزی غیرطبیعی ، یا لکه‌بینی وغیره  
بیماری عفونی Infectious disease بیماری ‌های عفونی مانند سل،هپاتیت،حصبه،تب مالت،مالاریا،ایدز،کیست هیداتیک و…  
بیماری‌ های دستگاه تنفسی Respiratory system disease بیماری ‌های دستگاه تنفسی مانند سرفه مزمن،تنگی نفس به هنگام فعالیت،آسم و…  
بیماری‌ های قلب و عروق Heart and blood vessel disease بیماری ‌های قلب و عروق بخصوص فشار خون و درد قفسه سینه،سکته قلبی،واریس و…  
بیمه آثار هنری Fine Art Insurance آثار هنری مانند تابلوهای نقاشی و کلکسیون های هنری با نرخ و شرایط خاص مورد تامین قرار می گیرند.  
بیمه اتکایی Reinsurance بیمه اتکایی پوششی است که شرکت های بیمه می توانند با خرید آن ، همدیگر را درقبال…  
بیمه تجهیزات الکترونیکی Electronic Equipment Insurance کلیه دستگاهها و تجهیزاتی که بیشتر قطعات آنرا، قطعات الکترونیکی تشکیلمیدهد از…  
بیمه تجهیزات و ماشین¬آلات پیمانکاران Contractors’ Plant & Machinery insurance بیمه ای که تجهیزات و ماشین آلات پیمانکاران از قبیل لودر، جرثقیل، سنگ شکن…  
بیمه تمام خطر پیمانکاران Contractors’ All Risks Insurance بیمه ای که پروژه های در حال احداث عمرانی و ساختمانی که ارزش مصالح در آنها از…  
بیمه تمام خطر نصب Erection All Risks Insurance بیمه ای که پروژه های در حال احداث تأسیساتی و سازه ای که ارزش اقلام مورد نصب در…  
بیمه حوادث تحصیلی Educational Insurance بیمه حوادث تحصیلی براساس توافقنامه‌ای فی مابین وزارت آموزش و پرورش اداره کل تعاون و تامین…  
بیمه ریسکهای تکمیل شده ساختمانی C.E.C.R)Civil Engineering Completed Risks Insurance) کلیه پروژه هائی که در زمان احداث تحت پوشش بیمه CAR قرار می گیرند، در دوره بهره…  
بیمه ریسکهای تکمیل شده ساختمانی Civil Engineering Completed Risks Insurance کلیه پروژه هائی که در زمان احداث تحت پوشش بیمه CAR قرار می گیرند، در دوره بهره…  
بیمه شکست ماشین آلات Machinery Breakdown Insurance کلیه پروژه هائی که در زمان نصب تحت پوشش بیمه EAR قرار می گیرند، در دوره بهره…  
بیمه عدم النفع ناشی از شکست ماشین آلات Machinery Loss Of Profits Insurance هرگاه در اثر یکی از خطرات تحت پوشش در بیمه شکست ماشین آلات کار یا خط تولید با…  
بیمه فساد کالا در سردخانه Deterioration Of Stock in Cold Storage در این بیمه خسارت وارد به کالاهای موجود در سردخانه ها در اثر خسارت وارد به…  
بیمه گذار Policyholder شخص یا سازمانی است که بیمه گر برای او بیمه نامه صادر می کند و معمولا منافع بیمه…  
بیمه مسافرتی Travelling Insurance بدلیل شرایط آب و هوایی و غذا های نامناسب دچار گرمازدگی، مسمومیت و بیماری شده و نیاز به مراقبت های…  
بیمه نامه مانده بدهکار Mortgage Protection Policy براساس این نوع بیمه نامه عمر، در مواردی که وام گیرنده قبل از پرداخت همه اقساط…  
بیمه های مهندسی Engineering Insurances بیمه هائی که پروژه های در حال احداث یا سازه ها و تأسیسات در حال بهره برداری و…
پرداخت غرامت Reimbursement پرداخت هزینه های واقعی که در نتیجه تصادف یا بیماری ایجاد می شود اما این مبلغ از…  
پوشش اصلی Essential Cover پوشش های اصلی بیمه آن دسته از پوشش‌هاست که به منظور خطرات با احتمال بالا…  
پوشش تکمیلی Complementally Cover آن دسته از پوشش های بیمه ای که جزء پوشش های مکمل و تکمیل کننده پوشش‌های…  
تاریخ تولد بیمه شده Insured’s time of birth day عبارت است از روز، ماه و سال تولد صاحب سند ثبت وقایع، شناسنامه یا کارت ملی. …  
تعهد نامه warranty اظهار نامه ای که براساس آن اگر شرایط قرارداد نقض شود ( صرف نظر از تحقق یافتن…  
تمام خطر ALL RISKS پوشش وسیع تری است که در بیمه اموال ارائه می شود و هر نوع زیان و صدمه ای راکه در بیمه نامه اولیه…  
تمدید بیمه Extended Insurance تمدید مزایا تحت شرایط خاص یا همان شرایط قبلی پس از اتمام تاریخ بیمه نامه . …  
حق بیمه Premium مبلغی است که بیمه گذار برای بیمه به بیمه گر پرداخت می کند  
خسارت Loss خسارت، زیان مادی است که به علت وقوع حادثه ممکن است به مورد بیمه/بیمه شده وارد…  
دلال بیمه ; کارگزار BROKER شخصی است که طبق مقررات ، شرایط و مجوز فعالیت دلالی بیمه را دارد ومی تواند ضمن ارائه مشاوره به…  
دوره آزمایش Duration of Testing دوره ای که تجهیزات نصب شده توسط پیمانکار قبل از تحویل موقت جهت اطمینان از صحت…  
دوره نگهداری ساده Maintenance Visits در پوشش دوره نگهداری ساده خسارات بوجود آمده بعلت سرویس، رفع عیب یا انجام کارهای…  
دوره نگهداری گسترده Extended Maintenance در پوشش دوره نگهداری گسترده علاوه بر خسارات تحت پوشش در دوره نگهداری ساده…  
سال بیمه نامه ای Policy year دوره ای که زمان آن درسالروز شروع بیمه نامه منقضی خواهد شد و این زمان در بیمه…  
شخص ثالث Third Party شخصی غیر از بیمه گذار و بیمه گر است که در یک حادثه تحت پوشش بیمه خسارت می بیند …  
صل حد اعلای حسن نیت UTMOST GOOD FAITH عقد بیمه مبتنی بر حسن نیت طرفین عقد یعنی بیمه‌گذار و بیمه‌گر است. در عقد بیمه حسن نیت…  
قرارداد اتکایی مازاد سرمایه SURPLUS TREATY در این قرارداد بیمه‌گر اتکایی در بیمه‌های کوچک سهمی ندارد. بیمه‌های تا حد معین به…  
قرارداد اتکایی مازاد نسبت خسارت Stop Loss Treaty در این قرارداد که مازاد زیان نیز نامیده می‌شود بیمه‌گر اتکایی متعهد است اگر نسبت کل…  
قرارداد اتکایی مشارکت Treaty quota-share در این قرارداد بیمه‌گر اتکایی سهم ثابتی مثلاً ۳۰ یا ۵۰ درصد از مجموع بیمه…  
قرارداد اتکایی مازاد سرمایه Surplus Treaty در این قرارداد بیمه‌گر اتکایی در بیمه‌های کوچک سهمی ندارد. بیمه&zwnj…  
قرارداد اتکایی مازاد نسبت خسارت Stop Loss Treaty در این قرارداد که مازاد زیان نیز نامیده می‌شود بیمه‌گر اتکایی متعهد…  
قراردادهای اتکایی غیرنسبی Non – Proportional Reinsurance در این قراردادها تقسیم تعهد براساس خسارت‌های احتمالی، اهمیت و تعداد آنها…  
قراردادهای اتکایی نسبی Proportional Reinsurance در قراردادهای اتکایی نسبی ملاک تقسیم تعهد بین بیمه‌گر واگذارنده و بیمه…  
کارمزد COMMISSION درصدی از حق بیمه است که شرکت بیمه در ازای فروش هر بیمه نامه به نماینده یاکارگزار می پردازد  
گروه بیمه شده Insured group یک- بیمه‌ شدگانی که می‌توان آنها را با بهای ‌بیمه معمولی بیمه…  
مسؤولیت Liability منظور، مسؤولیت قانونی است که در قبال عمل ناخواسته صدمه زدن به دیگر افرادیا خسارت وارد آوردن به…  
مسؤولیت Liability منظور، مسؤولیت قانونی است که در قبال عمل ناخواسته صدمه زدن به دیگر افرادیا…  
مسئولیت در قبال اشخاص ثالث Third Party Liability میزان حد غرامت جانی و مالی قابل پرداخت به اشخاص ثالث (به غیر از پرسنل کارفرما و…  
نام استان Province استان سطحی از تقسیمات کشوری است با محدوده جغرافیایی معین که از بهم پیوستن چند…  
نام بیماری مبتلا در دوران کودکی Name of childhood’s disease این بیماری ها عبارت اند از سیاه سرفه، فلج اطفال، سرخجه ..  
نام بیمه شده Name of insured بیمه شده شخصی است که حیات یا سلامت او موضوع بیمه قرار میگیرد. گاهی بیمه گزار…  
نماینده بیمه AGENT شخصی است که برای یک شرکت بیمه ، به فروش بیمه نامه اقدام می کند.  
نوع شغل Occupation Type شغل، کاری است که توسط شخص در طول زمان مرجع انجام می‌شود یا انجام آن را بر…  
هزینه متوسط خسارت ها Average Claim میانگین مبالغ پرداخت شده بابت خسارت های تصفیه شده  
هزینه ی پزشکی Medical Insurance هزینه پزشکی عبارت است از هزینه هایی که در صورت تحقق خطرات موضوع بیمه نامه، بیمه شده مستقیما در…  
وام loan درگروه اشخاص(بیمه عمروپس انداز) بیمه‌گزار می‌تواند علاوه بر سرمایه…  
وضعیت خدمت وظیفه Situation of Military service یک)پایان خدمت   دو)در حال خدمت   سه)معاف  
کارمزد Commission درصدی ازحق بیمه است که شرکت بیمه درازای فروش هربیمه نامه به نماینده یاکارگزار…  
کد شغل Occupation Code یک کد چهار رقمی با ساختار سلسله مراتبی براساس ISCO1988 است.  

 

باربری

بیمه باربری

بیمه حمل و نقل کالا یا بیمه های باربری بیمه ای است که بموجب آن بیمه گر در مقابل حق بیمه ای که از بیمه گذار دریافت می کند متعهد می شود چنانچه در جریان حمل کالا از نقطه ای به نقطه دیگر در نتیجه وقوع خطرهای موضوع بیمه ، کالا تلف شده و یا دچار خسارت شود و یا بیمه گذار هزینه هائی در رابطه با این خطرات متحمل شود زیان وارده را جبران نماید .

انواع بیمه های باربری

الف-بیمه های باربری وراداتی

ب-بیمه های باربری صادراتی

ج-بیمه های باربری داخلی

الف) بیمه های باربری وارداتی :

کالاهایی که توسط اشخاص حقیقی و حقوقی از کشورهای خارجی خریداری می گردند که به صورت خریدهای براتی , بدون انتقال ارز و یا از طریق اعتبارات اسنادی انجام می گیرد و با توجه به تبصره ب ماده ۷۰ قانون تاسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری ابتیاع این نوع بیمه نامه برای واردکنندگان اجباری می باشد.

ب ) بیمه های باربری صادراتی

کالاهایی که از ایران به مقصد کشورهای خارجی حمل می گردند نیاز به بیمه نامه صادراتی دارند.

ج ) بیمه های باربری داخلی

بیمه نامه باربری داخلی بابت محمولاتی صادر می شود که از یک یا چند مبداء در داخل کشور به سایر مقاصد کشور حمل گردد. بنابراین مبدا و مقصد این نوع بیمه نامه در داخل کشور قرار دارد

در بیمه نامه های باربری داخلی خطرات تحت پوشش به دو دسته خطرات اصلی و اضافی تقسیم می شود که به شرح ذیل می باشد :

۱- خطرات اصلی
این خطرات از آن جهت اصلی نامیده می شوند که ارتباطی به ماهیت مورد بیمه ندارد و تواتر آنها بیشتر از سایر خطرات مرتبط با کالاهای خاص می باشد این خطرات عبارتند از: آتش‌سوزی و حادثه وسیله نقلیه شامل تصادف، واژگون شدن و پرت شدن وسیله نقلیه.

۲- خطرات اضافی

این گروه از خطرات متنوع بوده و بیشتر مرتبط با نوع کالا می باشد که با درخواست بیمه گذار و پرداخت حق بیمه اضافی می توان آنها را پوشش داد . خطرات رایج اضافی عبارتند از :

– برخورد جسم خارجی با مورد بیمه

– پرت شدن محموله از روی وسیله نقلیه ؛ مشروط بر اینکه کالای خسارت دیده به رویت بیمه گر رسیده باشد .

– بارگیری و تخلیه مورد بیمه

– سرقت کلی محموله همراه با وسیله نقلیه با فرانشیز ۲۰ درصد ارزش محموله

انواع پوشش های بیمه باربری صادراتی ووارداتی

الف- پوشش Total Loss

ب- مجموعه شرایط C

ج-مجموعه شرایط B

د- مجموعه شرایط A

الف) پوششTotal Loss :

این نوع بیمه نامه در قدیم به عنوان بیمه نامه های تشریفاتی و گمرکی نیز نامیده می شد چرا که معمولاً محمولاتی که تا گمرک بدون بیمه نامه حمل شده است و یا از بیمه نامه ای که توسط شرکت های بیمه خارجی صادر شده بود استفاده گردیده است ، با توجه به ماده ۷۰ قانون تاسیس بیمه و بیمه گری و لزوم داشتن بیمه نامه ایرانی برای ترخیص کالا به همین جهت معمولاً صاحبان کالا از این نوع بیمه نامه ابتیاع می نمایند تا به دلیل پائین تر بودن نرخ حق بیمه و به علت دارا بودن حداقل پوشش بیمه ای ، هزینه کمتری را متحمل شوند.

“در این حالت کالای مورد بیمه فقط در اثر از بین رفتن کل محموله در یک مرحله و در نتیجه آتش سوزی تحت پوشش می باشد . ”

ب) مجموعه شرایط C:

خطرات تحت پوشش در مجموعه شرایط بیمه گران کالا با کلوز C عبارتست از :

آتش سوزی یا انفجار
به گل نشستن , زمین گیرشدن , برخورد با کف دریا , غرق شدن یا واژگون شدن کشتی یا شناور
واژگون شدن یا از راه یا از خط خارج شدن وسیله حمل زمینی
تصادم یا برخورد کشتی , شناور یا هر وسیله حمل دیگر با هر جسم خارجی به غیر از آب
تخلیه کالا در بندر اضطراری
فدا کردن کالا در جریان زیان همگانی
به دریا انداختن کالا برای سبک سازی
خسارت همگانی
مسئولیت مشترک در تصادم

علاوه بر خطرات فوق الاشاره در کلوز C , می توان با دریافت حق بیمه اضافی خطر عدم تحویل یک بسته کامل کالا طبق کلوز عدم تحویل انستیتو بیمه گران لندن را تحت پوشش قرار گیرد، این بیمه نامه با توجه به خطرات محدود خود جزء بیمه نامه های ارزان قیمت محسوب می گردد که معمولا” فقط برای برخی کالاها که احتمال خسارت های جزئی آنها کمتر است به کار می رود .

ج) مجموعه شرایط B:

خطرات تحت پوشش در مجموعه شرایط بیمه گران کالا با کلوز B عبارتست از :

تمامی خطرات ذکر شده در مجموعه شرایط C
زلزله , آتشفشان یا صاعقه
به دریا افتادن کالا از روی عرشه کشتی
ورود آب دریا , دریاچه , رودخانه به کشتی , شناور , محفظه کالا, کانتینر یا محل انبار
تلف کلی هربسته درکشتی یاشناور ویاتلف کلی هر بسته به علت افتادن در هنگام بارگیری و یا تخلیه کشتی یا شناور

فرانشیز یا سهم بیمه گذار از خسارت :

در مجموعه شرایطB به علت پوشش خطرات اضافی در ایران ۳% ارزش هر بسته خسارت دیده تحت عنوان فرانشیز به عهده بیمه گذار می باشد

د) مجموعه شرایط A:

در مجموعه شرایط بیمه گران کالا با کلوزAتمامی خطرات به جز مواردذیل (استثنا شده در مجموعه شرایط مذکور) تحت پوشش قرار میگیرد.

تلف شدن،آسیب دیدن یا هزینه قابل انتساب به سوء عمل ارادی بیمه گذار
نشست و ریزش عادی،کسری عادی وزن با حجم و یا فرسودگی عادی مورد بیمه
تلف شدن ، آسیب یا هزینه ناشی از کافی نبودن یا نامناسب بودن بسته بندی یا آماده سازی کالای مورد بیمه
تلف شدن ، آسیب دیدن یا هزینه به علت عیب ذاتی یا ماهیت کالای مورد بیمه
تلف شدن ، آسیب دیدن یا هزینه ای که علت آن تأخیر باشد،حتی اگر این تأخیر ناشی از خطرات بیمه شده باشد
تلف شدن ، آسیب دیدن یا هزینه ناشی از اعسار یا ورشکستگی مالکان، مدیران، اجاره کنندگان یا گردانندگان کشتی
تلف شدن ، آسیب دیدن یا هزینه ای ناشی از کاربرد هر نوع سلاح یا وسیله ای که با انرژی اتمی یا شکست هسته ای یا واکنش مشابه دیگر یا نیرو یا ماده رادیو اکتیو باشد
عدم قابلیت دریانوردی کشتی یا شناور یا نامناسب بودن کشتی یا شناور برای حمل ایمن کالای مورد بیمه
جنگ ، جنگ داخلی ، انقلاب ، شورش ، قیام و یا زد و خوردهای داخلی ناشی از این امور
توقیف ، ضبط، مصادره ، تصرف یا اثرات ناشی از این امور یا اثرات ناشی از اقدام به شروع آنها
اعتصاب ، تعطیل محل کار ، درگیریهای کارگری ، آشوبها و یا اغتشاشات داخلی
هرگونه عمل تروریستی

استثنائات شرایط سه گانه A, B, C:
در هر سه کلوزA, B, Cاستثنائات مندرج در بندهای ۴, ۵, ۶ و۷ یکسان می باشند به جز ” آسیب عمدی یاتخریب عمدی کالای مورد بیمه یاقسمتی از آن توام با سوءنیت از طرف هر کس به غیر از بیمه گذار ” که در شرایطA پوشش دارد.

– شروع و خاتمه تعهدات بیمه گر:

بیمه نامه های باربری بین المللی:

مدت اعتبار بیمه نامه های A ، B و C یکسان بوده و به منظور مطالعه دقیق تر مدت اعتبار آنها به بند ۸ هر یک از مجموعه شرایط های سه گانه و بند ۵ ازماده ۲ شرایط عمومی بیمه باربری (آیین نامه شماره۷۹ مصوب شورای عالی بیمه )رجوع شود .

مدت های یاد شده در کلوز و شرایط عمومی را می توان قبل از انقضای آن با پرداخت حق بیمه اضافی با صدور الحاقیه تمدید، افزایش داد..

بیمه نامه های داخلی:این بیمه از زمانیکه وسیله نقلیه حامل کالا انبار یا محل نگهداری مذکور در این بیمه نامه را به منظور شروع حمل ترک می نماید، آغاز و در طول جریان و مسیرعادی حمل ادامه می یابدو به محض رسیدن وسیله حمل به مقصد مندرج در این بیمه نامه خاتمه می یابد.
مدت اعتبار بیمه نامه ها :

در صورتیکه تا قبل از انقضای تاریخ مدت اعتبار بیمه نامه , طبق ماده ۱۵ از شرایط عمومی بیمه باربری ( وارداتی و صادراتی ) تمام یا بخشی از محموله حمل نشده باشد بیمه گذار پیش از انقضای مدت بیمه نامه می بایستی درخواست تمدید بیمه نامه را به بیمه گر ارائه تا الحاقیه مربوطه صادر گردد.

شرط طبقه بندی کشتی ها :

باتوجه به ماده ۳ شرایط عمومی بیمه باربری حمل دریایی کالای مورد بیمه باید به وسیله کشتی طبقه بندی شده انجام شود.درغیر این صورت ،بیمه گذار موظف است مشخصات کشتی ویا شناورهاب موردنظر راقبل از شروع حمل به بیمه گر اعلام وموافقت اورا اخذ نماید .چنانچه حمل کالای مورد بیمه با کشتی طبقه بندی نشده بدون اطلاع بیمه گذارانجام شده باشد بیمه گذار موظف است بلافاصله پس از اطلاع ،مراتب را به بیمه گر اعلام وشرایط واضافه نرخ مربوط به حمل کالای مورد بیمه با کشتی طبقه بندی نشده را قبول کند.

بیمه ارزش اضافی:

باتوجه به ماده ۵ شرایط عمومی بیمه باربری چنانچه بین بیمه گر وبیمه گذار توافق نشده باشد قیمت کالای مورد بیمه ،معادل مجموع قیمت خرید کالا،هزینه حمل وسایر هزینه های متعارف خواهد بود.

بیمه گر می تواند درصورت تقاضای بیمه گذار ،بادریافت حق بیمه متعلقه خسارت عدم النفع مربوز به این بیمه نامه را به مقدار مورد توافق (حداکثر به میزان ۱۰درصد قیمت کالای مورد بیمه مندرج در این ماده )بیمه نماید.

موارد مشمول اضافه نرخها :

۱– حمل کالا با کشتی غیر طبقه بندی

۲- حمل کالا با موتور لنج ، دوبه ، بارج ، لندینگ کرافت

۳- در صورتی که تمام یا بخشی از مورد بیمه بر روی عرشه کشتی حمل گردد و بر همین اساس بارنامه بصورت حمل روی عرشه صادر شده باشد، مسئولیت بیمه گر در قبال تلف یا آسیب وارده به آن قسمت از مورد بیمه مادامی که بر روی عرشه کشتی قرار گرفته است محدود به خطرات مندرج در کلوز C می باشد مگر اینکه بطور صریح در ازاء حق‌بیمه اضافی (درصورت درخواست بیمه‌گر) توافق دیگری شده باشد. در مورد کالاهایی که در کانتینر فلزی تمام بسته قرار گرفته باشند یا شرایط آنها به گونه ای بوده که درعرف کشتیرانی این گونه حمل را مجاز تلقی نماید از این شرط مستثنی می باشند.

۴-در صورتیکه سن کشتی بالاتر از سن مقرر در کلوز باشد می بایست طبق جدول اضافه نرخ ، حق بیمه مربوطه اخذ گردد